Alessandro Padovan (1983) - BERNARD AUBERTIN

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, beroemd over de hele wereld om zijn Screw Art-techniek. Het werk wordt verfraaid met een plexiglazen vitrine.

Dit werk maakt deel uit van de dialoog met de radicale monochromie van Bernard Aubertin, waarbij diens taal wordt herinterpreteerd door middel van industrieel materiaal. Het absolute rood – een identiteitskleur en totaliserend – is hier niet alleen oppervlaktelaag, maar een energiek veld. Net als bij Aubertin wordt het monochroom een mentale ruimte, pure spanning, spirituele vibratie. Echter, in plaats van vuur en verbranding treffen we een schroef aan: mechanisch, modulair, serieel.
De schroeven rijzen op uit het vlak als een dynamische draad, creëren een visueel ritme dat de tweedimensionale aard doorbreekt en het rood transformeert in een gebied doordrongen van krachten. Als Aubertin de materie verbrandde om haar essentie vrij te maken, wordt hier de materie geschroefd, geïnfiltreerd, opgebouwd. Het is een tegengesteld maar conceptueel verwant gebaar: een radicale daad op het monochroom.
De transparante vitrine isoleert en beschermt, en transformeert het werk in een hedendaagse relikwie. Het rood is niet alleen kleur, maar een onderdompelingservaring; het is niet slechts oppervlak, maar spanning tussen orde en impuls, tussen mechanische controle en emotionele vibratie.
In dit perspectief wordt het werk gepositioneerd als een evolutie van monochromie: van vuur naar schroef, van destructieve energie naar die van constructie, terwijl de absolute kracht van het rood onaangetast blijft.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de sporen van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en stedelijke kunst, en roepen via visuele taal en culturele impact vergelijkingen op met het werk van grote namen als Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogueert het artistieke onderzoek met het imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd design, en roept symbolen van heilig en merken die universeel herkend worden op zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.
De werken zijn geen replicas of officiële samenwerkingen met genoemd kunstenaars of merken, maar originele creaties, vervaardigd in een persoonlijke stijl die een kritiek en herschrijving van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze aanpak maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxueuze Pop Art, conceptuele straatkunst en kunst geïnspireerd op grote iconische merken, terwijl ze een sterke onafhankelijke artistieke identiteit behouden.