Alessandro Padovan (1983) - BERNARD AUBERTIN

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldberoemd om zijn Screw Art-techniek.
Het werk wordt gepeeld met een plexiglazen vitrine.

Dit werk sluit aan bij de dialoog met de radicale monochromie van Bernard Aubertin, en herinterpreteert diens taal via industrieel materieel.
Het absolute rood – identiteitskleur en totaliserend – is hier niet zomaar oppervlakte, maar een energetisch veld. Net als bij Aubertin wordt het monocrome een mentale ruimte, pure spanning, spirituele vibratie. Toch vervangt in dit werk de vlam en de verbranding de schroef: een mechanisch, modulair, serieel element.
De schroeven rijzen op vanuit het vlak als een dynamisch weefsel, en scheppen een visueel ritme dat de tweedimensionale ruimte doorbreekt en het rood transformeert tot een gebied doordrenkt met krachten. Als Aubertin de materie verbrandde om de essentie vrij te maken, wordt hier de materie geschroefd, doorboord, opgebouwd. Het is een tegengesteld maar conceptueel verwant gebaar: een radicaal daad op het monocroom.
De transparante vitrine isoleert en beschermt, en transformeert het werk in een hedendaags relikwie. Rood is niet enkel kleur, maar een onderdompelingservaring; het is niet enkel oppervlak, maar spanning tussen orde en impuls, tussen mechanische controle en emotionele vibratie.
In dit perspectief geeft het werk zich als een evolutie van de monochromie: van vuur naar schroef, van destructieve energie naar constructieve energie, terwijl de absolute kracht van het rood intact blijft.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar maken deel uit van het spoor van de Pop Art, Screw Art, van conceptuele kunst en van stedelijke kunst, en roepen voor visuele taal en culturele impact grote namen op zoals Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogueert het artistieke onderzoek met het imaginaire van luxe, iconische mode en globale design, door symbolen uit te noden en merken die wereldwijd erkend zijn zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.
Het werk is geen replicatie of officiële samenwerking met de genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, uitgevoerd met een persoonlijke stijl die een kritiek en herinterpretatie van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze aanpak maakt de werken bijzonder aansprekend voor verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxueuze Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd door iconische grote merken, terwijl ze toch een sterke autonome artistieke identiteit behouden.