Mauro Falcioni (1978) - Vicolo San Francesco

GECOMBINEERDE VERZENDING; Als je meerdere werken in dezelfde veiling koopt, betaal je slechts één verzending

Mauro Falcioni (1978 Matelica - Italië)
Gemengde techniek: acryl en aquarel op zwaar karton
Werk gesigneerd aan zowel de voor- als de achterkant
met Certificaat van Authenticiteit van de kunstenaar
NODIGEN WE U UIT om de online veilingen met vrije bieding te bezoeken op de site "delauretisart"

Mauro Falcioni werd geboren in Matelica in 1978, en is altijd een kunstenaar op het gebied van beeldende kunst en illustratie. Hij vormt zich in grafisch ontwerp voor het web zonder ooit zijn ware roeping op te geven: vrijhandig tekenen en schilderen. Zijn stilistische registers variëren van fantasy tot meer figuratieve weergaven, totdat hij in de surrealistische inval de meest effectieve oplossingen vindt om zijn kijk op de wereld uit te drukken.
Het is onder dit teken dat zijn stijl in de loop der jaren rijpt, terwijl hij de tekenen van potloden verplaatst van papier naar doek en zijn werken een herkenbare grammatica geeft, opgebouwd uit terugkerende figuren en scenariO's doordrenkt met betekenis. Zijn poëtica: droom en het geleefde moment krijgen vorm door de sprong in het geheugen net zo goed als door de creatieve handeling die, via de gebruikte taal, een verschil aanduidt tussen het werk en het onderwerp. Deze discrepantie wordt uiteindelijk de materie waaruit het onderwerp zelf bestaat. De kunstenaar laat deze onoverbrugbare en tegelijk essentiële discrepantie zien, gebruikmakend van psychoanalytische referenties uit de Jungiaanse traditie. De kat leidt, onlosmakelijk verbonden met de mens zoals een vlieger met een kind; verschillende beelden van hetzelfde zelf verwijzen naar het concept van het Schaduw-ik, het donkerste deel van ons dat we moeten temmen bij onze omgang met de realiteit. Elke andere relatie verschijnt als tekort of als een aanduiding die probeert hetzelfde te formaliseren: als hij zich in het zelf daalt, dwingt de auteur ons om de eenzaamheid-melancholie te confronteren als existentiële voorwaarde van de mens, zijn eigenaardigheid om „uit de wereld te vallen”.