Mauro Falcioni (1978) - Vicolorato Teatro cod. 14f3

Nota:
Spedizione GRATUITA nazionale
Voor internationale verzendingen, als je meer dan één werk in dezelfde veiling koopt, betaal je slechts één verzending.
Wij nodigen u uit om ons online verkoopplatform “DELAURETISART” te bezoeken
Mauro Falcioni (1978 Matelica - Italië)
Technische gemengde techniek: acryl- en aquarel op dik karton
Werk gesigneerd aan zowel voor- als achterkant
Certificaat van authenticiteit van de kunstenaar
Mauro Falcioni is geboren in Matelica in 1978, en is altijd een kunstenaar op het gebied van beeldende kunst en illustratie. Hij vormt zich tot grafisch ontwerper voor het web zonder ooit zijn ware roeping los te laten: vrij tekenen met de hand en schilderen. Zijn stilistische registers: van fantasy tot meer figuratieve weergaven, tot hij in de surrealistische benadering de meest effectieve oplossingen vindt om zijn kijk op de wereld uit te drukken. Onder dit teken ontwikkelt zijn stijl zich door de jaren heen, waarbij hij de tekenen van potloden verplaatst van papier naar doek en zijn werken een herkenbare grammatica geeft, bestaande uit terugkerende figuren en scènes doordrenkt met betekenis. Zijn poëtica: droom en het geleefde moment krijgen vorm in de herinnering net zo goed als in de creatieve handeling die, via de gebruikte taal, een verschil laat zien tussen het werk en het onderwerp. Die kloof wordt de constituerende materie van het onderwerp zelf. De auteur toont dit onoverkomelijke en tegelijk essentiële verschil door gebruik te maken van psychoanalytische verwijzingen uit de Jungiaanse traditie. De kat gidst, onlosmakelijk verbonden met de mens als de vlieger met het kind, omdat verschillende beelden van hetzelfde zelf verwijzen naar het concept van de Schaduw, het donkerste deel van onszelf dat we moeten temmen bij onze benadering van de realiteit. Elke andere verhouding verschijnt als gebrek of als een aanduiding die probeert hetzelfde te formaliseren: als we in onszelf afdalen, dwingt de auteur ons de eenzaamheid/verdriet aan te pakken als existentiële toestand van de mens, zijn eigenaardigheid van “uit de wereld vallen.”