Giovanni Greco (1953) - Solo intro - cod. 2509-10

Giovanni Greco (1953, Catania) [Italië]
Smalto acrilico, op doek
handtekening van de kunstenaar op voor- en achterzijde;
Certificaat van authenticiteit van de kunstenaar
NODIGEN WIJ U UIT om de biedingen-vrije ARA op de site "delauretisart" te bezoeken
Giovanni GRECO werd geboren in Catania, een stad waarin hij woont en werkt. Na de onafgemaakte studies biologie en de verdieping van artistieke studies schrijft hij zich in bij de Scuola del Nudi in Catania en in 1980 begint hij zijn schilderkunstige activiteit, gelijktijdig uitgaand van het magritteske voorbeeld en later het de Chirico-achtige, waar het mogelijk was twee lagen op te lossen die ogenschijnlijk tegenstrijdig zijn, droom en objectieve werkelijkheid, in een soort absolute realiteit.
Aan de basis van zijn onderzoek ligt een sterke drang gericht op het oplossen van de grote existentiële dilemma’s en de verhouding tussen zichzelf en de wereld, terwijl hij probeert het “denken” te interpreteren, soms onomstreden — het werk van de kunstenaar Giovanni Greco, onuitsprekelijk als middel om de fundamentele problemen die onze geest blijft vrijmaken in een nieuw licht te plaatsen, en het opvoeren van visuele chantage, de chantages van de ziel; verder wordt hij aangetrokken door metafysische schilderkunst en vooral door het werk van G. De Chirico, niet zozeer vanwege stilistische keuzes maar vanwege de draagwijdte die tot uitdrukking komt in een stevige compositie; de objecten, de figuren en zelfs de ruimte worden machtige massa’s gevormd door de donkere en vette cromatische volumes, in een context waarin de tijd lijkt stil te staan en de onderwerpen tussen metafysische invloeden en neoclassieke verwijzingen uit het verleden schokken van de tijd ondergaan, in een onbekende wereld.
Het is de wereld van de “èndonèxò”, een door de kunstenaar bedachte term – (éndon-éxò) waar de kijk duidelijk naar zichzelf en naar binnen in de dingen gericht is maar tegelijkertijd zijn verlangen laat voelen om zijn schilderkunst dichter bij de beleving van de waarnemer te brengen, voortkomend uit de diepten van de ziel en gaandeweg zichzelf te vervangen, met nieuwe donkere krachten, aan de heldere en eenvoudige ruimtes van het verstand.