Giovanni Greco (1953) - Solo intro - cod, 250922

Giovanni Greco (1953, Catania) [Italië]
Smalto Acrilico, op Doek
handtekening van de kunstenaar op voor- en achterzijde;
Certificaat van authenticiteit van de kunstenaar
NODIGEN WIJ U UIT om de veilingen met vrije bieding op de site "delauretisart" te bezoeken
Giovanni Greco werd geboren in Catania, een stad waar hij woont en werkt. Na de onvoltooide studies biologie en de verdieping van de artistieke studies schrijft hij zich in bij de Scuola del Nudi in Catania en in 1980 begint hij zijn schilderkunstige activiteit, tegelijk vertrekkend vanuit het magritte-voorbeeld en daarna De Chirico, waar het mogelijk was twee lagen op te lossen die schijnbaar tegenstrijdig waren, droom en objectieve realiteit, in een soort absolute realiteit.
Aan de basis van zijn onderzoek ligt een sterke drang om de grote dilemma’s van het bestaan en de verhouding tussen zichzelf en de wereld op te lossen, waarbij geprobeerd wordt het “denken” te interpreteren, soms onomstootbare overgangen - het werk van de kunstenaar Giovanni Greco onuitsprekelijk als middel om de fundamentele problemen die onze geest niet kan loslaten in een nieuw licht te plaatsen, door visuele chantage, de chantage van de ziel; verder wordt hij aangetrokken door metafysische schilderkunst en vooral door de werken van G. De Chirico, niet zozeer vanwege stilistische keuzes maar vanwege de blijvende belangstelling die tot uitdrukking komt in een stevige compositieve vastberadenheid; voorwerpen, figuren en de ruimte zelf worden machtige massa’s gevormd door donkere en dikke cromatische volumina in een context waarin de tijd lijkt stil te staan en de onderwerpen tussen metafysische invloeden en neoclassieke verwijzingen uit het verleden schokken door de tijd, in een onbekende wereld.
Het is de wereld van de “èndonèxò”, een term bedacht door de kunstenaar – (éndon-éxò) waarbij de blik duidelijk naar zichzelf en naar binnen in de dingen gericht is maar tegelijk zijn verlangen bewust maakt om zijn schilderkunst dichter bij het reeds geleefde van de toeschouwer te brengen, terugkeren uit de diepten van de ziel en gaandeweg zich te doen vervangen, met nieuwe donkere krachten, aan de heldere en eenvoudige ruimtes van de rede.