Marco Pasqual - Mrs. Charles Eames _ The shadow does not bend

Titel:
"Mrs. Charles Eames_ The shadow does not bend"
1944 - Toen het MoMA nog niet erg modern was.
2024 - Nagedachte aan Bernice Alexandra (Ray) Kaiser.

Eigenschappen:
Houtenmultiplex uit walnotenhout bestaande uit twee afzonderlijke elementen, afmetingen: 26x22x11,5 cm / 28,5x28,5x0,5 cm.
Oorspronkelijk en uniek sculptuur, genummerd en gesigneerd, compleet met CoA-galeriacertificaat:

Numerering:
Tribute-Sculpture to Ray Eames: walnoot multiplex versie.
Test nr. T 25 (IN 44.1155 "PROEF + SCHADUW" ) -
Als met de hand uitgevoerde test, elk werk is anders door de toepassing van verschillende technieken en procedés die toegepast zijn op het buigen van multiplex. Deze genummerde test T25 heeft een hogere kwaliteit bereikt van AAA+ niveau

Artiest:
Marco Pasqual - Venetië, Italië _ https://www.marcopasqual.it/the-shadow-does-not-bend

Concept:
Dit afgeleide werk, een uniek genummerd sculptuur T-25 volledig met de hand gemaakt door de Veneziaanse kunstenaar Pasqual, geeft op originele wijze de duisternis en de genderdiscriminatie van vrouwen in de Verenigde Staten in de jaren 40 weer.

Eerste denkbeeldige tests uitgevoerd door kunstenaar Ray Eames om het ontwerp van het beeldhouwwerk te definiëren, later tentoongesteld in 1944 in het MoMA - The Museum of Modern Art, New York - DESIGN VOOR DE TENTENELLING VAN DE 15e VERGADERING "Art in Progress".
"Denkbeeldige tests: imperfect, dus weggegooid." Houtsculptuur gecreëerd als eerbetoon aan Ray Kaiser, een eerbetoon aan de talloze getuigenissen die geweigerd zijn door een denkbeeldig vroeg productieproces van handmatig buigen van multiplex. Anatomie van een creatief proces: hoeveel pogingen zijn er in de jaren '40 gedaan om dit complexe beeldhouwwerk te realiseren? Hoeveel proeven zijn er uitgevoerd en daarna weggegooid voordat het uiteindelijke resultaat voor de MoMA-tentoonstelling werd bereikt? In een denkbeeldige reconstructie van het onderzoekswerk dat Ray Eames heeft verricht bij de definitie van het ontwerp en de fijne afstelling van de bouwmethode, heeft kunstenaar Marco Pasqual een visionair proces van ambachtelijke constructie gerepliceerd, wiens resultaat een reeks van "Onperfekte Werken" opleverde. Deze 'Afgewezen Werken' zijn beschouwd als belangrijke studie-elementen die genummerd en gearchiveerd zouden worden met de code T-Test.
In de Schaduw die het werk begeleidt, is er totale donkerte: het object verliest zijn driedimensionale aard en lijkt plat alsof het slechts een zwarte vlek is die in de lucht is getekend. Wat ons lijkt op de objectiviteit van de schaduw, zou de objectiviteit van de wetten zijn over hoe en in welke mate objecten verlicht worden, oftewel de relationele eigenschappen van hoe een bepaalde hoeveelheid fotonen zich gedraagt ten opzichte van een bepaald oppervlak. De wetenschappelijke benadering lijkt uiteindelijk het bestaan van de schaduw te ontkennen. Het materiaal dat is gekozen om de duisternis van de schaduw in dit werk te vertegenwoordigen, is gemaakt in een Britse onderzoeksfaciliteit, die oorspronkelijk werd ontwikkeld voor de NASA en door onderzoekers als donker (bijna) als het hart van een zwart gat werd beschreven.

Ontdek meer:
https://www.marcopasqual.it/the-shadow-does-not-bend