Joan Riera Ferrari (1942-2017) - Cala Mallorca

Joan Riera Ferrari (1942-2017)

Joan Riera Ferrari (Manacor, 1942 - 2017)

Joan Riera geboren in Manacor en al snel zal hij de ervaring meemaken die zijn traagste traumatisering zal zijn: in 1950 sterft zijn moeder wanneer hij bijna 8 jaar oud is. Toen kregen hij een doos kleurpotloden en maakte hij hiermee zijn eerste tekeningen. Hij zal twaalf jaar later naar Barcelona moeten gaan om zijn studies voort te zetten en opnieuw te kunnen doorbreken. Hij wordt opgeleid aan de Real Academia de Bellas Artes de San Jordi, waar hij de les deelt met Xim Torrens, Daniel Codorniu en Castanyer. In 1967 keert hij terug naar Mallorca en vestigt zich in Manacor, waar hij zijn eerste tentoonstelling zal houden en daarna naar Helsinki zal reizen om te exposeren. Deze eerste jaren van zijn professionele carrière deelt hij arbeidsmatig door les te geven op de Escuela Industrial de Manacor. Aanzienlijk kunstenaar, in 1969 voert hij een installatie uit in de kerk van Manacor waarbij hij een Christus aan het kruis ondersteboven plaatst; dit veroorzaakt felle protesten in het dorp. In de jaren zeventig vestigt hij zich in Cala d’Or, waar hij veel tijd besteedt aan interieurontwerp, werkend voor grote hotelketens. In hetzelfde decennium opent hij zijn eigen galerie 'Picarol' om jonge kunstenaars te promoten, onder wie een jonge kunstenaar uit Felanitx genaamd Miquel Barceló Artigues. Hij reist onder andere naar Europese steden, Venetië en Basel; in deze laatste stad zal hij de serie Fasnacht openen, die later in het Museum van Mallorca zal worden tentoongesteld. Halverwege de jaren tachtig tekent hij een contract met galerie Maneu; Joan Oliver 'Maneu' neemt hem mee naar de grootste internationale kunstbeurzen, wat leidt tot voortdurende critici-succes (Wenen, Hamburg, Brussel, Egypte; tijdens een bezoek aan deze laatste stad ontstaat zijn serie 'Nubios' in zwart-wit). In 1992-93, in een nieuw atelier in Manacor, 'L'Auba', begint hij met gemengde technieken te experimenteren om het begin en het einde van dingen (het leven en de dood) te confronteren en zijn eigen taal te ontwikkelen, die vanaf dan de leidraad zal vormen voor wat hij maakt; hij presenteert zijn serie 'Tramuntana', het begin van de reeks 'Roques', die het meest bekend zal worden. Medio jaren negentig presenteert hij tentoonstellingen van de eerste robuuste landschappen in gemengde techniek met dikke texturen op basis van marmolines en zand met olieverf; in Los Angeles ontstaat een tentoonstelling die hem groot succes brengt en onvermijdelijk zijn artistieke carrière zal bepalen. In 1996 beleeft hij het slechtste jaar van zijn volwassen leven wanneer in korte tijd een dozijn zeer naasten overlijden, zowel familie als vrienden. Dit leidt hem naar de opening van de tentoonstelling getiteld 'Som la mort', waarvan zijn oeuvre-hoogtepunt de installatie is van een deur beschilderd met de namen van de overleden en de zin "Que no entri ningú ... som la mort". Vanaf het begin van de nieuwe eeuw werkt hij samen met Sala Marimon, die opnieuw zijn werken door heel Europa brengt, tot het jaar 2015 waarin hij sluit. Desalniettemin blijft hij werken met galerie Maneu die hem in 2007 een retrospectief wijdt. Juan Riera Ferrari zal gedurende zijn artistieke leven met andere technieken experimenteren, wat zeer goede resultaten oplevert, zoals zijn gravures met de uitgever Ernesto Rodríguez. Ook werkte hij op het gebied van beeldhouwkunst en edelsmeedkunst.

Riera Ferrari is gedurende zijn hele leven zowel publiek als privé zeer bekend om zijn altruïstische daden, die veel organisaties in nood hebben geholpen bij het inzamelen van fondsen.

In 2009 ontvangt hij de Ramon Llull-prijs voor zijn hele carrière. Op 6 februari 2017, getroffen door zijn ziekte, zegt hij in een interview met Diario de Mallorca: "Ik heb het drama van de Mallorcaanse rots uitgevonden". Drie maanden later wordt het drama voelbaar in Manacor wanneer hij op 4 mei overlijdt.
Valse handtekening

Afmetingen werk 92x73 en 111x91