Gabriel von Max (1840-1915) - Portrait (Ernestine Harlander)

Olieverfschilderij op doek, later op paneel aangebracht
Afmetingen: 44 × 32 cm (geraad: 57 × 39 cm)

Portret door Cornelius Max, voorgesteld als zijn welbekende muze Ernestine Harlander, die in verschillende van de meest intieme en psychologisch genuanceerde werken van de kunstenaar verschijnt. De sitters wordt met opmerkelijke zachtheid en lumineuze kwaliteit weergegeven, haar blikken kalm maar introspectief, kenmerkend voor Maxs verfijnde portretten.

Maxs behandeling van het gezicht, met zijn delicate sfumato en fijn gemengde overgangen, weerspiegelt een sterke verwantschap met de academische realisme- en poëtische portrettradities die geassocieerd worden met kunstenaars als Franz von Lenbach, Franz von Stuck, Hans Makart en Friedrich August von Kaulbach. Tegelijkertijd echoën de zachtheid en de introspectieve stemming de gevoeligheden die men aantreft in werken van John Singer Sargent, Giovanni Boldini en zelfs de rustigere tonale portretten van James McNeill Whistler.

Het portretschilderij sluit aan bij late academische en vroege moderne Europese tradities, die resoneren met tijdgenoten als Anders Zorn, Philip de László en Wilhelm Leibl.

Ondertekend rechtsonder (“G. Max”), uitgevoerd met donker pigment.

Conditie:
Het schilderij is gerestaureerd en ligt momenteel op paneel (herlijnd vanaf zijn oorspronkelijke schilderijenondergrond). Een stabiel netwerk van craquelé is zichtbaar over het oppervlak, in overeenstemming met leeftijd en techniek, vooral bij nadere inspectie opgemerkt. Vanaf normaal kijkafstand blijft de visuele indruk harmonisch en esthetisch sterk. Mogelijk zijn er lichte oppervlaksslijtage en restauratievlekken aanwezig, maar de algehele toestand is goed en het schilderij toont zeer goed binnen zijn lijst.