Anton Kaestner - #88 - XL - " Squander ".

#88 - XL - "Zonken".
Uniek stuk, origineel werk van Anton Kaestner, rechtstreeks uit de Parijse werkplaats.

Spuitacryl op plexiglasplaat van 3 mm.
Dit schilderij is geen reproductie. Het betreft een origineel werk, in meerdere lagen geschilderd met een glanzende afwerking die lijkt op een harslaag en uniek is.

Afmetingen : 24,2 x 34,3 x 0,12 inch / 61,5 x 87 x 0,3 cm zonder lijst.
Dit schilderij wordt geleverd zonder lijst.
Geeft een kwaliteitslijst van het Duitse merk Nielsen in aluminium met referentie 34 of 34N (0,23 x 1,38 inch / 0,6 x 3,5 cm) die aanbevolen en beschikbaar is bij verzending tegen een extra bedrag van €150.

Het werk is ondertekend aan de achterzijde.
Een Certificaat van Authenticiteit gaat ermee mee.
De levering is verzekerd.

Anton Kaestner is een schilder, beeldhouwer en auteur uit Zwitserland, gevestigd in Parijs. Zijn werken worden tentoongesteld in heel Europa, in Zwitserland en in Dubai. Meer informatie en keuzes op www.antonkaestner.com.

Volgende solotentoonstelling - Genève 18/28 juni 2026.

"Biografie

Geboren in Genève, Zwitserland, ben ik opgegroeid te midden van de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn thuisland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd, en het was mijn overleden grootvader, een vakman en kunstenaar, wiens invloed de kiem legde voor wat uiteindelijk mijn levenslange passie zou worden.
In 1993 begon ik privé te schilderen, experimenteerde met talloze acrylverven in A4- en daarna A3-notitieboeken. Aanvankelijk trok non-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme mij aan. In de loop der tijd, en hoewel ik mezelf atheïst beschouw, ontwikkelde ik ook een voorliefde voor spirituele materialen omdat die resoneerden met mijn verkenning van menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van natuur en leven.
Het pad om werkelijk kunstenaar te worden, was echter niet onmiddellijk.
Drie decennia lang heb ik een internationale zakelijke carrière nagestreefd die me over de hele wereld bracht, van de Verenigde Staten tot Marokko, België, Azië en Frankrijk. Mijn reizen hebben mijn kijk verbreed en me blootgesteld aan een breed scala aan culturele invloeden. Waar ik ook ging, dompelde ik mezelf onder in de lokale kunstscene en engageerde ik me met de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de focus op mijn zakelijke carrière was kunst altijd een deel van mij, zachtjes sudderend onder de oppervlakte. Gedurende bijna 30 jaar werd schilderen een vorm van geheime meditatie voor mij—een manier om uit de wereld te ontsnappen en me op mijn innerlijke zelf te concentreren.
Ik heb altijd enorme voldoening gevonden in schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarbij ik mijn creativiteit kan testen, nieuwe technieken kan verkennen en echte ervaringen kan beleven. Door mijn kunst hoopte ik altijd anderen een oprechte ontmoeting met schoonheid te bieden, een mogelijkheid om de wereld vanuit een ander perspectief te zien en na te denken over hun eigen leven.
In 2021, na pensionering uit mijn zakelijke carrière, ben ik me volledig aan het schilderen gewijd. Ik vestigde mijn studio in Parijs en begon mezelf volledig aan mijn kunst toe te wijden. Tegen het einde van 2023 lanceerde ik mijn openbare artistieke carrière en, tot mijn verrassing, kreeg mijn werk snel erkenning en vond het een plek in particuliere collecties in heel Europa, vooral in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.

Artistiek CV

Mijn eerste solotentoonstelling, "Échos," gehouden in Parijs eind 2024, toonde een onderscheidende benadering van kunst, weg van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverf, metalen pigmenten en spuitbussen op de achterzijde van gerecyclede geëxtrudeerde plexiglas, een lichte, gladde, glanzende en soms fragiele ondergrond.
Dit proces weerhoudt me ervan het werk te zien naarmate het zich ontwikkelt. Ik heb geen visuele feedback of controle tijdens het proces—iets wat ik verwelkom. Ik sta willekeurige experimenten toe—alles mag om de rede te omzeilen!—om het resultaat, de lagen en spiegelingen die ik creëer te sturen en laat ruimte voor openbaring en ontdekking wanneer het stuk uiteindelijk wordt tentoongesteld. Deze aanpak die resoneert met het onthullings-/fixatieproces van fotografie is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties, terwijl elk werk een “ascetische” kwaliteit krijgt: ik ben blij wanneer ik “onmisbare noodzakelijkheden” herken, d.w.z. wat we waarschijnlijk zullen ontdekken wanneer we in stilte en licht stoppen.
Ik houd mijn aanpak bewust eenvoudig. Noch “emotie” noch “theoretische begripsvorming”, maar ervaring van zijn. Noch “snelle consumptie” noch “intellectualisering/intellectueel bezit”, maar het verruimen van het bewustzijn en de verkenning van realiteit, van haar zichtbare en onzichtbare verhalen, mijn kunst is een zoektocht naar “het leven in het hart van het leven”, het vif zoals de Franse SF-meester Alain Damasio het zou zeggen.
Hoewel mijn werk soms de transparantie en helderheid van gebrandschilderd glas kan oproepen, blijft het bijna volledig abstract. Bovendien geeft plexiglas de schilderij een glinsterende huid waar men een eigen silhouet kan zien, verschillend voor elke nieuwe kijker. Elk werk fungeert als een discreet menselijk spiegelbeeld: het leeft, het verandert, het kijkt.
De wisselwerking van licht, kleur en textuur, van de ontbrekende delen ook, vereist alleen empathie. Hopelijk zal het spel tussen Details van dichtbij en afstand voor het geheel kijkers aanmoedigen om hun eigen introspectieve reizen te maken.
Ik claim niet alle antwoorden te hebben en wil nederig blijven over wat bereikt kan worden. Gewoonweg vind ik voldoening in het voortdurende proces van vragen en groei. Elk nieuw schepping is een confrontatie met mijn grenzen, die me aanspoort mijn vaardigheden te verfijnen en verder te ontdekken wat ik kan bereiken. Schilderen is voor mij een dagelijkse ambacht, een verkenning, een manier om zinvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse praktijk vermenigvuldigt de passie voor zien."

Anton Kaestner