Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con figura

Getekend door de kunstenaar aan de onderkant

Het werk wordt onvernist tentoongesteld

Afmetingen van het werk: 50 cm hoog x 40 cm breed

Goede staat van bewaring

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir werd geboren in 1938 in het kasteel van Santa Pau, in de Garrotxa (Gerona), als de laatste nog in leven geboren persoon in dit emblematische bouwwerk omgeven door vulkanen (huidig woont hij in San Feliu de Guísols). Deze gebeurtenis markeert zijn facet als schilder. Een man van oud Catalonië, geleerd, altijd aangetrokken door de Middeleeuwen, de Romaanse bouwkunst van de Pyreneeën en de primitieve gotiek. De nalatenschap van de Italiaanse Renaissance, met name de Quattrocento schilders als Fra Angélico of Rafael, laat zich voelen in veel vrouwelijke portretten van Torner de Semir, zoals het werk dat hier voor ons ligt. Juist die mix tussen oud en nieuw ligt aan de oorsprong van de originaliteit van zijn werk. Wat hem het meest gevormd lijkt te hebben, is de kennis van romaanse en gotische kunst. Zijn figuren, vaak omlijnd met een dikke donkere lijn, roepen de gotische glas-in-loodramen op, helder, mooi op zichzelf en door zichzelf. Leerling van de muurschilder en gravurekunstenaar Ricard Marlet, leert hij wat voor hem het belangrijkste is: de discipline van het tekenen. Met meester Marlet leert hij het Modernisme en het Catalan Nouveau-centrisme. Hij studeerde aan de Escuela de Bellas Artes in Sant Jordi in Barcelona en aan de escuela de San Fernando in Madrid, waar hij het Prado Museum bezoekt en zich onderdompelt in Velázquez’ schilderkunst, door te kiezen voor het reproduceren van de Meisjes van Velázquez naar zijn smaak, met zijn eigen stijl, met levendige kleuren zoals roze en fluorescerend paars die geen twijfel laten bestaan over de hoogte van de uitvoering, moderniteit en sympathie van de kunstenaar. Bovendien, als men goed kijkt, kan men zien dat de kunstenaar collage-techniek toepast, waarin hij een stuk textiel, karton of zelfs een muziekpartituur inbrengt.

In Parijs begint hij zijn oeuvre zoals hij het noemt "tussen het oude en het nieuwe". Hij begon met het houden van solotentoonstellingen in Terrassa in 1968, daarna ook in andere Catalaanse steden en in Parijs (galeries Espace en Boutique). Zijn werk begon als mediterrane figuratie, die uiteindelijk uitmondt in abstractie, om terug te keren naar een figuratie met een modern concept. Hij wordt uiteindelijk beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de Mediterrane schilderkunst.

Al deze trends waren hem niet onbekend, aangezien hij in Barcelona de gelegenheid had om kennis te maken met de groep Dau al Set. In de school van Dau al Set raakt hij in contact met zo beroemde kunstenaars als Tharrats, Muxart of Tapies. Zijn schilderkunst kenmerkt zich door het gebruik van heldere en rijke kleuren. Zijn werk kan in één woord worden gedefinieerd: LEVEN. Zo kenmerkt het prachtige werk van deze Catalaanse schilder zich door zijn rijke en vergulde, levendige kleurenpalet, die, samen met de diverse materialen die hij als doek gebruikt, resulteren in een expres­sionistische schilderkunst van hoge chromatische kwaliteit en een uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt beschouwd.

Het klassieke en het vernieuwende smelten samen in de penseelstreek van Miquel Torner de Semir. De tijd vervluchtigt, verdwijnt. De scheidslijn tussen verleden en heden verdwijnt met zijn schilderijen, met zijn manier van lijnen zetten op doek. Miquel bereikt wat slechts weinigen vóór hem hebben bereikt: spreken over het verleden met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: passie. Zijn prestatie: zijn gehele oeuvre.

De schilder uit Gerona wordt beïnvloed door de oude meesters, Giotto, de Italiaanse Renaissance en door de vrije zoektocht van abstracte schilders. Dit alles vormt het vertrekpunt van zijn schilderkunst; hij maakt zich net zo veel zorgen om het vak als om het concept, hij heeft geprobeerd een bruggenbouwer te zijn tussen verleden en heden, maar ook open te staan voor alles wat nieuw is, voor de voortdurende zoektocht. Een intrigerend contrast in het werk van Miquel is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit oude tijden presenteert, vastgelegd met moderne schildertechnieken. Deze vermaarde Catalaanse schilder is in staat gebleken de regels van de tijd te doorbreken. Zo direct is Miquel Torner de Semir in het definiëren van lijnen en vormen, dat het op het eerste gezicht ongelooflijk lijkt dat het werk een doek van twee dimensies is, terwijl het lijkt alsof de schilderkunst eerder een opeenstapeling van texturen uit een driedimensionale wereld is.

Sommige van zijn werken hebben een opvallende Fauvist-noot, met een intense en expressieve kleurenpalet, in tegenstelling tot de kalmte en de doelloze blik van gezichten die de toeschouwer uitnodigt zich onder te dompelen in de omgeving van het werk en de denker van de kunstenaar. Desalniettemin heeft Torner de Semir een eigen stijl die steunt op de eenvoud van de uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben de rustige vormen van religieuze kunst en drukken de kalmte van de geest uit. De figuur dient Semir om orde en het ritme van menselijke handelingen op te eisen.

Volgens Joan Lluís Montañé, Barcelonês, lid van de International Association of Art Critics, de prestigieuze Catalaanse schilder Torner de Semir, in zijn uitgebreide schilderkunstige oeuvre, "interesseert zich voor de compositie en kleur, generator van bijzonder uitgewerkte creaties, waar de stempel van vastberadenheid en het contrasterende kleurenpalet duidelijk is. Het toont figuren, landschappen en composities die een duidelijke oefening van pictoriale academisme vormen waarin hij geen uitsluiting maakt voor een zekere formele en technische innovatie, alles binnen een kenmerkend plastisch persoonlijk stempel."

De kunstcriticus Josep M. Cadena zegt over Semir: "De schilder markeert met sterke en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen van elke compositie en gebruikt basiskleuren en pure kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk maakt hij het schilderij binnen het schilderij, en probeert hij zelfs interpretaties en abstracte tekens als achtergrond te plaatsen. Zo bereikt hij een positieve relatie tussen de verschillende vormen van artistieke expressie die hem motiveren en zijn plastische taal is veel rijker en aantrekkelijker. Hij heeft een eigen stijl die gebaseerd is op de eenvoud van de uitvoering binnen een goed gestructureerde compositie. Zijn vrouwelijke figuren hebben de rustige vormen van religieuze kunst en drukken de kalmte uit die de verwezenlijkingen van de Geest moeten gehoorzamen. De figuur dient hem om orde en ritme in menselijke handelingen te vragen; zijn schilderkunst is ethisch. Hij communiceert gemakkelijk positieve gevoelens bij degenen die zijn werk kennen."

Voor J. Llop S.: "Het teken, de fundamentele heftige, precieze, incisieve lijn, bepaalt de vorm, omlijnt ruimtes in de doordachte composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt het zien op een andere manier, het verbeeldingsvermogen, de dromen die samenhangen met de realiteit die wordt beschreven en uitgerust met een cromatisch palet dat basiskleuren, zachte tinten verenigt. Het is een persoonlijke stijl die de andere realiteit van het landschap, van de figuur onthult. Interessant en aantrekkend werk, dat de kijker grijpt en hem leidt naar het pad van het verbeeldingsrijke."

In overeenstemming met zijn visie op de primitieven heeft hij zich niet al te veel zorgen gemaakt over zijn maatschappelijke projecting richting zijn meesters; deze waren soms anoniem, en hoewel zijn werken in vele landen te zien zijn, heeft hij in Europa, Amerika en Japan geëxposeerd, het is moeilijk een uitputtende overzicht van zijn curriculum te maken. Momenteel exposeert hij permanent in La Galería Arcadia in Madrid.

In 2003 werd hij gekozen door het Museo de la Real Casa de la Moneda, zodat een werk van hem als postzegel werd uitgegeven en hij deelnam aan de tentoonstelling ter gelegenheid van het XXV-jarig bestaan van de Spaanse Grondwet. Intussen heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

Torner de Semir heeft zijn werken tentoongesteld in een groot aantal Europese en Spaanse steden zoals: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Hieronder volgen enkele van zijn belangrijkste tentoonstellingen van de Catalaanse kunstenaar:

Meest significante tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francia.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen - Frankrijk.
Uitgenodigd als eregast op de tentoonstelling Cercle Espanyol. Dreux - Frankrijk.
Salon d´Autome. Clermont-Ferrand - Frankrijk.
Grand Prix la Femme et l´Imabonneire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Frankrijk.
La Galerie de l´Hotel Meridien. Paris.
L´Atelier. Platja d´Aro.Girona.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen.Suísa.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d´Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.
#parisapartment