Paolo Fedeli - Scorcio di Venezia

PAOLO FEDELI werd geboren in Toscane in 1957. Hij bezocht het kunstvakonderwijs in Siena en behaalde het diploma Maestro 'Arte'. Hij heeft talloze solotentoonstellingen gehouden in Italië en in het buitenland. Onder meer Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij is vertegenwoordigd in verschillende Permanente Tentoonstellingen. Zijn werken bevinden zich in vele openbare en privécollecties. Zijn activiteit is besproken in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij nam deel aan de belangrijkste nationale groepstentoonstellingen en kreeg belangrijke citaten en kritische erkenningen. Van 1979 tot heden wint hij maar liefst honderdzesenzeventig Eerste Prijzen van schilderwedstrijden. Paolo Fedeli is een geheime zanger van de natuur.

DICONO DI LUI:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verhalenverteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van vragen zonder antwoord. Zijn tocht tussen Toscane en de anonieme metropool van een westerse moderniteit, waar alle architectonische panorama’s in de absurdis van globalisering op elkaar lijken, kan ook als verrassend worden ervaren. Evenals de verandering van zijn taal. Toch zien we een subtiele verbinding tussen de hooilagen, de heuvels, de heldere luchten, de nachtelijke lichten, de glanzende vochtige straten, de muffe atmosferen van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof het volk, het dagelijks leven, het werk, de liefde, de haat, de competitie, de waak, de slaap, de verbeelding van de kunstenaar, een verwijzing naar het sociale of beter gezegd naar het realisme, heeft willen uitsluiten uit zijn poëtica. Waarschijnlijk zou de Franse dichter Paul Verlaine het ermee eens zijn geweest, rekening houdend met de nodige afstand tussen woorden en kleuren:

Het is noodzakelijk ook dat jij geen woorden kiest zonder enige fout:
niets is kostbaarder dan het grijze lied waarin het onzekere samenkomt met het precieze.
Ga zo ver mogelijk weg van de moorddadige scherpzinnigheid
het wrede geest en de onzuivere lach;
die de ogen van het azuur doen huilen!
Neem de welsprekendheid en draai de hals ervan om!

Dus hier is de sleutel tot interpretatie voor Paolo Fedeli: zelfreferentialiteit en het verraste heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijks leven en het rumoer van dissonante stemmen heeft hij vervangen door de suspenderende stilte van afwezigheid. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van visuele poëzie.

Paolo Levi