Paolo Fedeli - Londra di notte

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij bezocht het kunstinstituut van Siena en behaalde het diploma Meester 'Kunst'. Hij heeft talloze solo-exposities gehouden in Italië en in het buitenland. Onder andere Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij is aanwezig in verschillende Permanente Tentoonstellingen. Zijn werken zijn opgenomen in vele openbare en privécollecties. Zijn activiteit is gerecenseerd in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij heeft deelgenomen aan de belangrijkste nationale tentoonstellingen van kunst, met belangrijke citaten en kritische erkenningen. Van 1979 tot nu sleept hij maar liefst honderdtwogenzeventig eerste prijzen van schilderwedstrijden binnen. Paolo Fedeli is een ontroerende zanger van de natuur.

ZEGGEN OVER HEM:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van vragen zonder antwoord.
Zijn rondreizen tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags Westen, waar alle architectonische panorama’s likken in de absurditeit van globalisering, kunnen ons ook verrassen. Net als de verandering van zijn taal. Toch zien we een subtiele verbinding tussen de landhuizen, de heuvels, de heldere luchten, de nachtlampen, de glimmende natte straten, de stroperige atmosferen van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof de mensen, het dagelijks leven, het werk, de liefde, de haat, de competitie, het waken, de slaap de verbeelding van de kunstenaar hebben ontweken, die in zijn poëtiek elke sociale verwijzing of, om het beter te zeggen, het realisme heeft uitgesloten. Waarschijnlijk zou de Franse dichter Paul Verlaine het met hem eens zijn, met de nodige afstand tussen woorden en kleuren:
Het is dan ook nodig dat je niet kiest
je woorden zonder enige fout:
niets is dierbaarder dan het grijze lied
waarbij het onzekere samensmelt met het precieze.
Ga zo ver als mogelijk voorbij aan de moorddadige scherpzinnigheid
het wrede geest en de onzuivere lach;
die de ogen van het blauw doen huilen!
Neem de welsprekendheid en trek er de keel van krom!
Zo is dus daar de sleutel tot de interpretatie voor Paolo Fedeli: de zelfverwijzing en het verbazingwekkende, heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijkse en het kabaal van de dissonante stemmen, heeft hij vervangen door de hangende stilte van de afwezigheid. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van de visuele poëzie.

Paolo Levi