Paolo Fedeli - Manhattan

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft de kunstopleiding in Siena gevolgd en het diploma Meester ’Arte’ behaald. Hij heeft talrijke solo-exposities gehouden in Italië en in het buitenland. Onder andere Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij maakt deel uit van verschillende vaste tentoonstellingen. Zijn werken verschijnen in vele openbare en particuliere collecties. Zijn activiteit is besproken in tijdschriften en kranten, nationaal en internationaal. Hij heeft deelgenomen aan de belangrijkste nationale groepskunsttentoonstellingen, waardoor hij belangrijke vermeldingen en kritische erkenningen heeft gekregen. Van 1979 tot heden heeft hij maar liefst honderdzesenzeventig eerste prijzen gewonnen bij schilderwedstrijden. Paolo Fedeli is een geheimzinnig cantor van de natuur.

DICONO DI LUI:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van vragen zonder antwoord. Zijn zwerven tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags Westen, waar alle architectonische panorama’s op elkaar lijken in de absurditeit van globalisering, kan ons ook verrassen. Evenzo is de verandering van zijn taal. Toch zien we een subtiele samenhang tussen de hoeves, de heuvels, de heldere luchten, de nachtelijke lichten, de natte glanzende straten, de kreukelige atmosfeer van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof de mensen, het dagelijks leven, werk, liefde, haat, de competitie, waak, de slaap, aan het imaginaire van de kunstenaar hebben ontsnapt, die in zijn poëtiek elke verwijzing naar het sociale of, beter gezegd, naar het realisme heeft uitgesloten. Waarschijnlijk was de Franse dichter Paul Verlaine het met hem eens, met de nodige afstand tussen woorden en kleuren:
Het is noodzakelijk dan dat je niet kiest
je woorden zonder enige fout:
niets is kostbaarder dan het grijze lied
waar het onzekere samenkomt met het precieze.
Ga zo ver mogelijk weg van de moorddadige spitsvondigheid
van de wrede geest en van het onreine lachen;
die de ogen van het azuur laten huilen!
Neem de welsprekendheid en verdraai haar nek!

Dus dit is de sleutel tot de interpretatie van Paolo Fedeli: autoreferentialiteit en het verrassende heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijks leven en het lawaai van dissonante stemmen heeft hij vervangen door de gespannen stilte van afwezigheid. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van de visuele poëzie.

Paolo Levi