Paolo Massimo Abrans (1952) - Abstract flowers

Oorspronkelijk schilderij door de Italiaanse schilder Paolo Massimo Abrans (Livorno Toscana - 1952)

Certificering gestempeld en ondertekend overeenkomstig de Italiaanse wet

Inbegrepen nieuw houten lijst met kleine passe-partout (geen glas)

Medium: olie/acryl op MDF hardboard in zeer goede staat

Titel of onderwerp: "Abstracte bloemen"

Formaat schilderij: 27 x 54 cm

Formaat inclusief lijst: 40 x 67 cm

Provenance: Artist studio P.M.Abrans - Livorno (Italia)
Certificering en archivering: Modì Arte - Livorno (Italia)

Verzending via Fedex, UPS, TNT, SDA express vanuit Italië

LET OP: Het is belangrijk om u te informeren dat onze after-sales klantenservice altijd beschikbaar is en tot uw beschikking voor assistentie of eenvoudige informatie; we staan klaar om eventuele problemen op te lossen, neem alstublieft contact met ons op.
Wij controleerden voortdurend de zendingen, maar wij zijn niet verantwoordelijk voor vertragingen bij leveringen door koeriers.

PAOLO MASSIMO ABRANS
Paolo Massimo Abrans werd geboren op 6 juni 1952 in een familie van schilders.
Op twaalfjarige leeftijd deed hij zijn eerste optreden als schilder bij zijn oom tijdens een spontane tentoonstelling.
In 1983 exposeert hij in de "Rotonda" en in '84 presenteert hij een persoonlijke tentoonstelling bestaande uit 30 schilderijen in Livorno. In 1987 presenteert hij 25 schilderijen in het kleine restaurant van zijn moeder in Bologna, samen met zijn boek korte verhalen getiteld "Osteria La Botteghina". In de volgende jaren wordt hij geïdentificeerd door zijn enorme luchten waarin hij zijn eigen spiritualiteit uitdrukt.
De luchten zijn groot vergeleken met de horizon, soms inneemend driekwart van het doek, wat de plaats aanduidt waar God woont.
Zijn gevoel dat de spirituele inhoud van zijn schilderijen niet door het publiek wordt waargenomen, dreef Abrans in een diepe crisis, en schildert hij twee jaar niet. Hij schrijft een roman die het drama van een mens met geloof beschrijft, levend in een materialistische wereld met als titel "1914", het jaar waarin de auteur voelt dat kunst haar betekenis verliest. De roman wordt goed ontvangen door publiek en critici. Uiteindelijk begint hij weer te schilderen en exposeert hij in Carrara, Lucca en Livorno.
In 1993 voltooit hij nog een roman, "Het alibi en de kunstenaar", waarin het schilderij wordt beschreven rondom de vernedering en de eenzaamheid van een kunstenaar die compromissen weigert.
In 1994 exponeert hij opnieuw in Livorno, begeleid door zijn schilderijen met een verzameling van 20 gedichten geschreven tussen 1974-94 getiteld "Laat ze verloren gaan".
Op een ochtend loopt een jonge vrouw met een elegante hoed langs zijn studio en hij nodigt haar uit om voor hem te modeleren. Gedurende een jaar zal hij blijven schilderen uitsluitend vrouwen in hoeden.
Op een middag betreedt een buitengewoon mooie jonge vrouw zijn studio en hij begint haar portret. Wanneer hij klaar is, is hij verrast te zien, in plaats van haar eigen beeld, een landschap waar de maan op de zee reflecteert. Voor deze gelegenheid schrijft Abrans het gedicht (Het was noch Eva in het paradijs noch de Madonna, het was de maan op die ene avond) en gedurende zes maanden blijft hij de maan schilderen.
Tijdens een andere crisis met schilderen boetseert hij met klei. In 1998 begint hij uitsluitend met de spatel te schilderen en van 1994-1998 schildert en exposeert hij op straat, wat zijn faam versterkt als een natuurlijk talent maar zijn gevoel van eenzaamheid vergroot onder de duizenden die voorbijgaan. Abrams blijft tot op heden een man in balans tussen inertie en beweging.