Andrea Markò (1824-1895) - Paesaggio

Andrea Markò (Wenen, 1824 – Viareggio, 1895), Landschap, tempera op papier, het enige werk meet 33x14 cm, onderaan rechts gef signed. Uitstekende toestand in een antieke gouden lijst.

Geboren in Wenen in 1824, ontving Andrea Markó zijn eerste opleiding van zijn vader, de beroemde Károly Markó de Oude, en vervolmaakte zich aan de Akademie voor Schone Kunsten in Wenen onder leiding van Carl Rahl. Volgend op de voetsporen van de vader en van zijn broer Carlo de Jonge, vestigde hij zich in Italië, met Florence als zijn operationeel centrum. Zijn carrière was internationaal en productief: hij reisde lange tijd door Europa, en documenteerde niet alleen de Italiaanse landschappen maar ook de verre gebieden van Rusland.
Zijn historische belang ligt vooral in de bijdrage aan de geboorte van de Scuola di Staggia. Samen met zijn broer Carlo en Serafino De Tivoli begon Markó de Campagne van Siena te schilderen met een vernieuwde aanpak, waardoor hij de weg vrijmaakte voor de Macchiaioli-beweging. Herkend als een meester van zijn tijd, ontving hij prestigieuze prijzen op de Expositie van Florence (1860) en op de internationale tentoonstelling van Wenen (1873). Hij werd benoemd tot professor aan de Academies van Firenze, Urbino en Milaan, en lid van de Vereniging van aquarellisten van Brussel. Hij overleed in Viareggio in 1895.

Het werk van Andrea Markó onderscheidt zich door een kundig gebruik van aardse tinten en door het vermogen om uitgestrekte landschappen te verbeelden, bevolkt met talloze menselijke figuren of dieren die in scènes een gevoel van diepte en epische adem geven. Zijn stijl vertegenwoordigt een fascinerende overgang tussen het klassieke, “ideale” landschap en de nieuwe vlekken-schilderkunst, die beter oog heeft voor atmosferische waarheid en het natuurlijke gegeven in plein air vastgelegd. Zijn oeuvre is extreem gevarieerd: van dramatische tot besneeuwde taferelen uit Rusland, tot de beroemde scènes van de Toscaanse Maremma. Zijn schilderijen kenmerken zich door een minutieuze techniek die de weergave van het licht nooit compromitteert, waardoor zijn werken zeer gewild zijn bij verzamelaars uit Europa en Amerika. Markó had de zeldzame gave om het landelijke landschap te verheffen, en stelde boomgaarden of dalen voor als composities met grote academische en poëtische strengheid, waardoor hij zich opstelde als een culturele brug tussen de Wiener academische traditie en de Italiaanse moderniteit.