Sergio Romero - Topografía

Tela voorbereid om op te spannen op een frame van 92x65 cm. Wordt geleverd in een stevige buis en opgerold.

Dit werk maakt deel uit van een recente schilderkunstige onderzoeksserie waarbij automatische gebaar, ruimtelijke structuur en symbolische herhaling in één visuele taal samenkomen. Hoewel ze op het eerste gezicht impulsief of spontaan lijken, ontstaat elk werk uit een observatie- en zuiveringsproces dat voortkomt uit een eerder werk dat veel architectonischer en nauwkeuriger was, ontwikkeld gedurende jaren met markeerstift, lineaaltekening en handmatige ruimtelijke constructie.

In deze nieuwe serie verdwijnt die precisie niet: hij transformeert.

De lijn gaat zich niet langer uitsluitend gedragen als omtrek of structuur en gaat ook fungeren als energie, ritme en fysieke expansie over het oppervlak. Het gebaar wordt bevrijd, maar er blijft een intern organisatiesysteem bestaan. De tekens herhalen zich, de routes kruisen elkaar, de spanningen worden in evenwicht gebracht en de ruimte wordt begrensd door een onzichtbare architectuur die de hele compositie vasthoudt.

Elk werk functioneert als een bewegende mentale kaart:
- lagen van geheugen, impulsen, routes en emotionele structuren die samenleven op één en hetzelfde vlak. De ogenschijnlijke chaoticiteit wordt doorkruist door bewuste beslissingen over dichtheid, leegte, balans, verzadiging en visuele richting.

De herhaling van kaders, banen, zenuwlijnen en cirkelvormige kernen creëert een eigen grammatica die door de hele serie herkenbaar is. Het gaat niet om toeval of puur automatisme, maar om een onderzoek naar hoe denken, spanning en gevoeligheid vertaald kunnen worden in een hedendaags schilderkunstig schrift.

De acrylverf vervangt hier deels de stijfheid van technisch tekenen door een meer lichamelijke en fysieke aanwezigheid. Het werk wordt niet langer alleen opgebouwd: het gebeurt ook. De lijn behoudt de herinnering aan beweging, tijd en directe gebaar, en behoudt altijd hetzelfde visuele merkteken dat de hele onderzoeksgroep bepaalt.

Deze stukken schommelen tussen:

drawing en schilderkunst,
controle en expansie,
analyse en automatisme,
tekst en abstractie.

Het resultaat is een serie die een eigen visueel taal oplevert, waarin gestuele intensiteit samengaat met een strikte interne structuur en waarin elke compositie dient als een directe uitbreiding van een mentaal, emotioneel en ruimtelijk systeem in voortdurende transformatie.