Silvin Bronkart (1915-1967) - Grande composition abstraite

Silvin BRONKART (1915-1967) Ecole Belge
Zonder titel, 1953
Video? olie op papier
Afmetingen : 66 × 53,3 cm

Toestand : Zeer goed – lichte oude kreuk bovenaan nabij de rechterhoek (geen ernst en volledig onzichtbaar wanneer ingelijst)

Verkocht niet ingelijst

Provenance : Dochter van de kunstenaar – directe familiecollectie tot op heden

Werk opgenomen in de online catalogus raisonné van de kunstenaar

https://art-info.be/oeuvres/sans-titre-3759

Achterkant : genummerde aantekeningen, pijlen en kenmerken typisch voor werken uit Silvin Bronkart’s atelier (bijgevoegde foto's).

Gedeelte in 1953, dit grote werk op papier (66 × 53,3 cm) vormt een hoogtepunt van zijn rijpere periode binnen de groep Realiteit-Cobra. Tegen een levendige en heldere groengekleurde achtergrond ontvouwt zich een dynamische en architectonische compositie: in het bovenste deel kruisen zwarte, bruin, oker en witte driehoeken als een kristallijn sterrenbeeld; in het midden trekt een hypnotische spiraal in bruin- en okertinten de blik onwillekeurig aan; het onderste deel speelt met massievere en contrastvollere geometrische vlakken in rood, zwart en bruin.

Het geheel onthult een uitzonderlijke beheersing van ritme, licht en schildermateriaal – een ware meesterwerk dat de zoektocht van Bronkart belichaamt naar een autonoom schilderruimte, tegelijk gestructureerd en organisch.

Dit schilderij is een zeldzaam en museaal verzamelstuk: formaat aanzienlijk, sleuteljaar van zijn productie, onweerstaanbare familieprovenance en bevestigde vermelding in de online catalogus raisonné.

Een uitzonderlijke aankoop voor elke liefhebber van Belgische abstractie uit de 20e eeuw.

Meesterwerk van maturiteit van een pionier van de Belgische abstractie na de oorlog

Silvin Bronkart, bij zijn geboortenaam Sylvain Joseph Louis Bronckaert (Luik, 14 juni 1915 – Herstal/Luik, 5 juli 1967), neemt een belangrijke plaats in in de geschiedenis van de Waalse en Belgische abstractie na de oorlog. Opgeleid aan het Atheneum Royal van Luik en vervolgens aan het Institut Saint-Luc (afdeling decoratieve kunsten) waar hij les kreeg van Jean Julémont en Félix Proth, behaalde hij in 1939 de grote prijs bij unanimous vote.

Tijdens mobilisatie in 1940 kende hij ballingschap in Frankrijk (vooral in Sète) waar hij bleef schilderen ondanks ontberingen. Terug in Luik vestigde hij zich duurzaam in het Waalse artistieke leven door lid te worden van APIAW (Association for Intellectual and Artistic Progress in Wallonia) vanaf 1946, waarvan hij later secretaris en kunstchroniqueur werd.

In 1949-1952 richtte hij samen met Pol Bury, Georges Collignon, Léopold Plomteux, Maurice Léonard en Paul Franck de groep Realité op, het eerste Belgische abstracte collectief, dat zich liet influisteren door internationale invloeden van de Cobra-beweging.

Deze periode markeert een beslissende wending: na figuratieve en symbolische beginjaren beïnvloed door zijn schoonvader Edgar Scauflaire, gevolgd door een surrealistische abstractie, vestigt Bronkart zich als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van een abstractie die tegelijk geometrisch, lyrisch en materiaalkundig is.

Zijn werken uit de jaren 1950, zeldzaam op de markt, worden bijzonder gezocht om hun perfecte evenwicht tussen constructieve strengheid, organische dynamiek en chromatische sensualiteit.

Vergeleken met Paul Klee vanwege zijn subtiele poëzie en beheersing van materie, verkent hij zijne verhoudingsharmonies, levendige ornamentiek en een ‘huid van de wereld’ rijk aan texturen.

Around 1963 geeft hij geleidelijk aan het schilderen op en wijdt hij zich aan verzilverde metalen reliëfs (« plombs »), een alchemistische techniek die hij beheerst als een goudsmid, wat dramatische en kosmische sculpturale werken oplevert.

Zijn werk maakt deel uit van vele publieke collecties (Nationale Belgische Staat, Stad Luik, Museum voor Waalse Kunst) en werd tentoongesteld in Luik, Brussel, Parijs, Ostend, Kopenhagen (Louisiana Museum) en op talrijke vierjaarlijkse salonnen.