Anton Kaestner - #402 - S - " Looking for Pedro #1 ".

#402 - S - "Looking for Pedro #1".
Unieke stukken, origineel werk van Anton Kaestner, rechtstreeks uit de Parijse atelier.

Spuitkleur op spray op een 3 mm glazen plaat.
Dit schilderij is geen afdruk. Het is een origineel werk, geschilderd in meerdere lagen verf en/of spuitwerk waarvan het glanzende uiterlijk, nabij de toepassing van een hars, uniek is.

Afmetingen : Inch 9,1 * 10,0 * 9,1 * 0,12 / 23 * 25,5 * 0,3 cm zonder lijst.
Dit schilderij wordt geleverd zonder lijst.
Kwaliteitslijst van het Duitse merk Nielsen in aluminium, referentie 34 (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) aanbevolen en beschikbaar bij verzending tegen een extra bedrag van 70€.

Het werk is ondertekend op de achterkant.
Een echtheidscertificaat gaat ermee mee.
De levering is verzekerd.

Anton Kaestner is een schilder, beeldhouwer en auteur uit Zwitserland, gevestigd in Parijs. Zijn werken worden tentoongesteld door heel Europa, in Zwitserland en in Dubai. Meer informatie en keuze op www.antonkaestner.com.

Volgende solo-tentoonstelling - Gallery Artium Genève 18/28 juni 2026.

"Biografie

Geboren in Genève, Zwitserland, ben ik opgegroeid in de omarming van de natuurlijke schoonheid en de culturele rijkdom van mijn thuisland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd, en het was mijn overleden grootvader, een vakman en kunstenaar, wiens invloed de kiem legde voor wat uiteindelijk mijn levenslange passie zou worden.
In 1993 begon ik privé te schilderen, experimenteerde met ontelbare acrylverven in A4- en vervolgens A3-notitieboeken. Aanvankelijk trok niet-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme mij aan. In de loop der tijd, en hoewel ik mezelf een atheïst beschouw, ontwikkelde ik ook een voorliefde voor spirituele materialen omdat ze resoneren met mijn verkenning van menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van natuur en leven.
De weg om echt een kunstenaar te worden, was echter niet onmiddellijk.
Gedurende meer dan drie decennia heb ik een internationaal zakelijk carrière nagestreefd die me de hele wereld over heeft genomen, van de Verenigde Staten tot Marokko, België, Azië en Frankrijk. Mijn reizen hebben mijn perspectief verruimd en me blootgesteld aan een breed scala aan culturele invloeden. Overal waar ik kwam, dook ik onder in de lokale kunstscene en raakte ik in gesprek met de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de focus op mijn zakelijke carrière maakte kunst altijd deel uit van mij, zachtjes borrelend onder het oppervlak. Bijna 30 jaar lang werd schilderen een vorm van geheime meditatie voor mij—een manier om uit de wereld te breken en me op mijn innerlijk te concentreren.
Ik heb altijd immense voldoening gevonden in schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarin ik mijn creativiteit kan testen, nieuwe technieken kan verkennen en door echte ervaringen kan leven. Door mijn kunst hoopte ik altijd anderen een oprecht ontmoetingsmoment met schoonheid te bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te zien en na te denken over hun eigen leven.
In 2021, na pensioen van mijn zakelijke carrière, heb ik me volledig aan het schilderen gewijd. Ik vestigde mijn studio in Parijs en begon me volledig aan mijn kunst te wijden. Tegen het eind van 2023 lanceerde ik mijn openbare artistieke carrière en, tot mijn verbazing, kreeg mijn werk snel erkenning en vond het onderkomens in privécollecties door heel Europa, vooral in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.

Kunstzinnig CV

Mijn eerste solo-expositie, "Échos", gehouden in Parijs eind 2024, toonde een onderscheidende benadering van kunst, weg van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acryl, metallic pigmenten en sprays op de achterzijde van gerecyclede geëxtrudeerde plexiglas, een lichte, gladde, glanzende en soms kwetsbare ondergrond.
Dit proces verhindert dat ik het werk zie terwijl het zich ontwikkelt. Ik heb geen visuele feedback of controle tijdens het proces—iets wat ik verwelkom. Ik laat “toevallige experimenten” - alles kan om de rede te onderbreken! - leiden tot de uitkomst, de lagen en spiegelingen die ik creëer, en laat ruimte voor revelatie en ontdekking wanneer het stuk uiteindelijk wordt tentoongesteld. Deze aanpak die resoneert met het revelatie-/fixatieproces van fotografie is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties, terwijl elk werk een “ascetische” kwaliteit krijgt: ik ben tevreden wanneer ik onvervreemdbare noodzakelijkheden herken, d.w.z. wat we waarschijnlijk zullen ontdekken als we in stilte en licht stoppen.
Ik houd mijn aanpak bewust eenvoudig. Noch “emotie” noch “theoretische opvatting” maar beleving van het zijn. Noch “snelle consumptie” noch “intellectualisering / intellectueel bezit”, maar verbreding van het bewustzijn en verkenning van de realiteit, van zijn zichtbare en onzichtbare verhalen; mijn kunst is een zoektocht naar “leven in het hart van het leven”, le vif zoals de Franse SF-meester Alain Damasio zou zeggen.
Hoewel mijn werk soms de helderheid en luster van glas-in-lood oproept, blijft het vrijwel volledig abstract. Bovendien biedt plexiglas de schilderkunst een glanzende huid waardoor men ieders silhouet kan zien, bij elke nieuwe kijker anders. Elk werk functioneert als een discreet raam: het leeft, het verandert, het ziet.
De wisselwerking van licht, kleur en textuur, van de ontbrekende delen ook, vereist alleen empathie. Hopelijk zal de wisselwerking tussen “details van dichtbij” en “afstand voor het geheel” kijkers aanzetten tot hun eigen introspectieve reizen.
Ik beweer niet dat ik alle antwoorden heb en wil bescheiden blijven over wat bereikt kan worden. Eenvoudigweg vind ik voldoening in het voortdurende proces van vragen stellen en groeien. Elk nieuw schepping is een confrontatie met mijn grenzen, die me aanzet mijn vaardigheden te verfijnen en verder te exploreren wat ik kan bereiken. Schilderen is voor mij een dagelijkse ambacht, een verkenning, een manier om betekenisvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse praktijk vermenigvuldigt de passie voor het zien."

Anton Kaestner