Alessandro Zezzos (1848-1914) - Luce in Cattedrale

Alessandro Zezzos (Venezia, 12 februari 1848 – Vittorio Veneto, 1914) Licht in de Kathedraal
afmetingen met lijst cm .70x48.
privé-collectie
......................................................
Geboren in Venetië uit een Venitiaanse moeder en Griekse vader[1], na het voltooien van de klassieke studies bezocht hij de Academie voor Schone Kunsten van Venetië, waar hij ook de lessen van Pompeo Molmenti volgde. Zijn medeleerlingen aan de Akademie waren onder anderen Alessandro Milesi, Bartolomeo Bezzi, Guglielmo Ciardi, Antonio Dal Zotto, Pietro Fragiacomo, Emilio Marsili, Augusto Sezanne, Ettore Tito, Luigi Nono en Giacomo Favretto.

Beïnvloed door laatstgenoemde, met wie hij een grote vriend was, wijdde hij zich aan Venetiaanse taferelen met een zeventiende-eeuwse setting[2], vooral gespecialiseerd in aquarel[3].

Het vertoonde zich dat de kunstenaar bekend begon te worden in 1871, toen Molmenti voor L'arte in Italia een artikel schreef waarin het talent van de drie jonge Venetiaanse schilders Federico Zandomeneghi, Guglielmo Ciardi en Alessandro Zezzos werd geprezen[4].

In 1873 exposeerde hij in Venetië de schilderijen Scena famigliare en Né sposo né figlio; in 1877, in Parijs, I saltimbanchi en I piccioni di San Marco[5].

In 1892 maakte hij de illustraties voor The Grand Canal, een hoofdstuk uit Henry James’ reisnotities Ore italiane.

Hij werkte voornamelijk in zijn geboortestad, maar na de dood van zijn vrouw, in 1904, begon hij naar het buitenland te reizen, verbleef hij in Londen, Berlijn, Wenen en Parijs, waar hij bleef tot 1910[6].

In 1907, tijdens zijn korte Venetië-periode, kwam Umberto Boccioni in contact met Zezzos die hem de belangstelling voor aquaforten bijbracht[7].