Ninni Pagano (1969) - Anelli di memoria

Ninni Pagano is geboren in Catania. Altijd gepassioneerd door Wunderkammer en door alles wat de natuur in haar schoonheid te bieden heeft, leidde deze passie hem naar studies in het atelier van meester Antonio Sciacca, zijn docent. Het was 2011, en vanaf dat moment begon zijn artistieke carrière, die hem tot steeds grotere bekendheid bracht en de waardering opleverde van critici als Aldo Albani, Roberta Filippi van de Orler Gallery, Philippe Daverio en Daniele Radini Tedeschi. In 2016 verschijnt zijn naam in de prestigieuze Amerikaanse gids Guide Museums Galleries Artists. Na deelname aan twee Triennales van hedendaagse kunst in Rome met werken die gepubliceerd werden in Mondadori-catalogi, verschijnt in 2020 zijn naam in het prestigieuze Atlas of Contemporary Art van De Agostini.
Het werk is een olieverf op doek, gesigneerd en vergezeld van een echtheidscertificaat met het logo van de kunstenaar, de kenmerken van het kunstwerk en de handtekening van de kunstenaar onderaan.
De kleuren van het schilderij kunnen licht variëren ten opzichte van de foto door de instellingen van camera en scherm.
Het kunstwerk is zorgvuldig verpakt met bubbelfolie en karton.

Memory rings
In dit werk komt het vrouwenlichaam naar voren uit een donker en diep achtergron d, bijna theaterachtig, dat alle aandacht naar de figuur trekt. Er is een aristocratische elegantie, maar ook een soort gespiegelde melancholie.
Het centrale element, dat het werk zijn naam geeft, is de reeks gouden ringen die om de hals van de vrouw wikkelen. De titel suggereert dat die ringen niet enkel sieraden zijn, maar representeren van lagen herinneringen, ervaringen, of tradities. Net zoals de ringen van een boom zijn leeftijd vertellen, lijken deze “herinneringsringen” het gezicht van de protagoniste omhoog te ondersteunen (of mogelijk te forceren).
De figuur roept de tradities op van verre volkeren (zoals de Kayan-vrouwen), maar hier zijn ze uit hun context gehaald en geplaatst in een moderne, minimalistische setting (let op de donkere bodysuit en het hedendaagse juweel op de vingers).
Pagano hanteert een esthetiek die doet denken aan het Manierisme, met verlengde verhoudingen (hals, vingers, torso) die de vrouw een bovennatuurlijke en fragiele uitstraling geven. Deze vaak begeerde ‘deformatie’ versterkt het gevoel van een nobele maar lijdende schoonheid, bijna standbeelden-achtig. (Zwaanenvrouwen)
De vrouw kijkt niet naar de kijker; haar profiel is naar een ver verwijderd punt gericht, buiten het kader. Dit creëert een gevoel van afstandelijkheid en introspectie. De handen, knorrig en taps toelopend, zijn in knoop liggend op haar knieën geplaatst in een houding van afwachten of berusten, waardoor het werk diep psychologisch wordt.
Kortom: ‘Memory Rings’ lijkt na te denken over het gewicht van het verleden en over hoe onze identiteit (het hoofd) wordt gedragen door een structuur opgebouwd uit gestaapelde herinneringen, die ons tegelijk verheft en bindt aan een onbekend universum.

Instagram:@ninnipagano