Benjamín Palencia (1894-1980) - Mountain Passage 1972

Een opvallende Palencia—een electrisch berglandschap, gebeeldhouwd in dichte impasto onder een helder, stormgedreven hemel.

Benjamín Palencia (Barrax, Albacete 1894–Madrid 1980), olie op doek, 1972.

Mountain Passage
Olie op doek
Ondertekend en gedateerd rechtsonder “1972 B. Palencia”
Doekmaat: 38 × 46 cm
In lijst: 69 x 76 cm
Archivo Benjamín Palencia nummer 012/72.

CERTIFICAAT VAN AUTHENTICITEIT - ARCHIVO BENA JMÍN PALENCIA (RAMÓN PALENCIA DEL BURGO)
Dit werk wordt verkocht vergezeld van een Certificaat van Authenticiteit van het Archivo Benjamín Palencia, uitgegeven en ondertekend door Ramón Palencia del Burgo, wettig erfgenaam van Benjamín Palencia en administrator van het Archivo Benjamín Palencia, waarin bevestigd wordt dat het schilderij een origineel werk is en in het archief geregistreerd staat onder nr. 012/72. Het certificaat wordt naar de koper verzonden samen met het schilderij.

Herkomst:
Galería Theo, Madrid.

Literatuur:
Manuel García Viñó, Arte de hoy, arte del futuro, Ed. Ibérico Europea de Ediciones, 1976.

MOUSEION CURATOR NOTE:

“Dit schilderij distilleert landschap tot pure sensatie: een centraal massief rijst op tegen een elektrische hemel die wordt getroffen door blauwe en roestkleurige stromen. Met dikke, urgente penseelvoering en een palet dat oscilleert tussen koude luminantie en aardse hitte, verandert Palencia topografie in een soort innerlijke weersgesteldheid—minder een beschrijving van een plek dan een verklaring van gevoel, waar de Berg structuur, herinnering en puls wordt.”

BENJAMÍN PALENCIA EN ZIJN LANDSCHAPSVISIE:

Palencia is een hoeksteen van de twintigste-eeuwse Spaanse modernisme en wordt nauw verbonden met de Escuela de Vallecas, opgericht als een project om de Spaanse kunst te vernieuwen door terug te keren naar het land—met name de sobere vlakten en horizonten rondom Madrid—als terrein voor moderne experimenten in plaats van academische beschrijving.

Wat Palencia essentieel maakt, is de manier waarop hij tradities overbrugt: hij erft de poëtische zwaarte van het Castiliaanse landschap geassocieerd met de Generatie van ’98, maar herbouwt het door moderne talen—vormen vereenvoudigen, kleur versterken en ruimte en sensatie laten dragen wat betekenis heeft. Zijn institutionele status wordt versterkt door voortdurende wetenschappelijke en museale aandacht voor zijn werk en voor de Vallecas-context waarin zijn landschapvisie een katalysator werd voor bredere vernieuwing.

Tegen de jaren 1970 wordt deze benadering vaak meer gedistilleerd en nadrukkelijker: landschap als innerlijke toestand, uitgebeeld met minder “feiten” en meer kracht—de verf zelf fungeert als terrein.

Palencia’s institutionele positie blijft stevig gevestigd: zijn werk is in bezit van het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, dat meer dan 100 werken van de kunstenaar in zijn collecties vermeldt, waarmee zijn centrale plaats in Spanje’s moderne canon wordt onderstreept.

Op de markt blijft Palencia een consistente vraag genereren: zijn schilderijen verschijnen regelmatig op toonaangevende veilinghuizen, met aanhoudend vertrouwen van verzamelaars.

COMPOSITE EN UITVOERING:

De compositie is georganiseerd rond een dominante centrale piek, zijn driehoekige aanwezigheid verankert het doek als een geologische monument. Omringende richelgolven dringen van beide zijden binnen, waardoor een komachtig ruimtelijke spanning ontstaat die de kijker naar het binnenste gewicht van de berg trekt.

Palencia’s hantering is uitdrukkelijk schilderachtig en impasto-rijk: brede, geladen penseelstreken modelleren het rotsvlak met scheurende grijstinten, diepe indigo’s en groen-zwart passages, onderbroken door flitsen van bleek mineralenlicht. In tegenwicht is de hemel opgebouwd uit lagen bandjes blauw en melkachtige wits, geanimeerd door roest- en okertinten die lezen als wind, hitte of verre wolkenbreuk—een expressief plafond dat de massa van de berg eronder versterkt.

In plaats van een beschrijvende vergezichten biedt het schilderij een werking via ritme en druk: samengeperste hellingen, abrupte tonale verschuivingen en tactiele verf bouwen een landschap dat fysiek en direct aanvoelt—een ontmoeting met terrein als energie.

HERKOMST EN LITERATUUR:

Galería Theo (Madrid)—een galerie die sterk geassocieerd is met Spaanse moderne en na-oorlogse artistieke kringen.

Het schilderij wordt genoemd in Manuel García Viñó’s 1976-publicatie Arte de hoy, arte del futuro.

OPMERKING:

We nemen de grootste zorg aan bij het verpakken en verzenden via een beveiligde, volledig traceerbare en verzekerde dienst.

Het lijstwerk wordt gratis meegeleverd en de verkoper kan geen aansprakelijkheid aanvaarden voor eventuele schade aan het lijstwerk.

#artribuneQ1