Brassai - Formes (VERY RARE) - 1950

Na het enorme succes van de eerste veiling presenteert 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen) nu trots de tweede editie van “Masters of Erotic Photobooks” op Catawiki.
Geniet van een wederom zeer persoonlijke selectie boeken die gewijd zijn aan erotiek in al haar prachtige facetten - uit mijn privé-bibliotheek en uit verschillende aankopen van de afgelopen jaren.
Een toost op liefde, passie en verlangen!

SUPERBEELDIGE MAGAZINE uit 1950 (!) -
helemaal door met foto’s van Brassaï (1899-1984), de legendarische fotograaf en avant-garde kunstenaar.

ZEER SCHaarse UITGAVE van de eerste reeks van "Le Magazine des Artistes Peintres et Sculpteurs" ("Het tijdschrift van Schilders en Beeldhouwers").

NAUD FOTOGRAFIE OP ZIJN BEST:
Brassaï werd het “Oog van Parijs” (1899-1984), beroemd om "Paris de Nuit" (1933).

IN ADEM-OPNEMENDE FOTOGRAVURE DRUKKEN.

ZEER VERS VERMOGEN - COLLECTORS-KOPIE.

De term avant-garde wordt gebruikt wanneer een kunstenaar een innovatieve en experimentele aanpak hanteert in één aspect van zijn kunst. De avant-garde in fotografie neemt een kritische houding aan ten opzichte van bestaande esthetische opvattingen.
Het is belangrijk te begrijpen dat avant-garde verwijst naar een artistieke beweging die bestaande esthetische normen uitdaagt en op zoek gaat naar nieuwe vormen van expressie.

De Franse kunstkritiek "Formes. Le Magazine des Artistes Peintres et Sculpteurs" werd gepubliceerd tussen 1930 en 1932 (minstens tot en met nr. 27 in 1932), bestond uit verschillende delen, met gebundelde banden zoals volume 2 met nummers 5 tot 10. Het was een hoogwaardig maandelijks tijdschrift dat moderne en klassieke kunst behandelde.

5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming,
100% verzekering en gecombineerde verzending wereldwijd.

Art et Photographie, Parijs. 1950. Eerste editie, eerste persing.

Softcover met foto-illustrierende omslagen. 180 x 270 mm. 12 pagina's. 16 foto's in zwart-wit. Foto's: Brassaï. Tekst in het Frans.

Conditie:
Binnen- en buitenkant zeer vers met geen sporen van een vorige eigenaar en zonder vlekken. Alleen lichte gebruikssporen; geen opmerkelijke gebreken. Over het algemeen zeer fijne staat.

Prachtig, zeer schaarbaar tijdschrift met foto's van Brassai - in uitstekende fotogravure-druk.

"Gyula (Julius) Halász, Brassaï (pseudoniem) werd op 9 september 1899 geboren in Brassó, Koninkrijk Hongarije (nu Brașov, Roemenië) uit een Armeense moeder en een Hongaarse vader. Hij groeide op met Hongaarse en Roemeense als talen. Toen hij drie was woonde zijn familie een jaar in Parijs, terwijl zijn vader, een hoogleraar Franse literatuur, aan de Sorbonne doceerde.
Als jonge man studeerde Halász schilderkunst en beeldhouwkunst aan de MagyaR Képzőművészeti Egyetem (Hungarian Academy of Fine Arts) in Boedapest. Hij sloot zich aan bij een cavalerie-regiment van het Oostenrijks-Hongaarse leger, waar hij diende tot het einde van de Eerste Wereldoorlog.
Hij noemde Henri de Toulouse-Lautrec als artistieke invloed.
Na WOI werd zijn geboortestad Brassó, en de rest van Transsylanië, overgedragen van het Koninkrijk Hongarije aan Roemenië bij het Verdrag van Trianon. Halász vertrok in 1920 naar Berlijn waar hij als journalist werkte voor de Hongaarse kranten Keleti en Napkelet. Daar begon hij aan studies aan de Berliner-Charlottenburg Akademie voor Schone Kunsten (Hochschule für Bildende Künste), thans Universität der Künste Berlin. Daar werd hij bevriend met verschillende oudere Hongaarse kunstenaars en schrijvers, waaronder de schilders Lajos Tihanyi en Bertalan Pór, en de schrijver György Bölöni, die allen later naar Parijs verhuisden en deel uitmaakten van de Hongaarse kring.
In 1924 verhuisde Halász naar Parijs om te wonen, waar hij tot het einde van zijn leven zou blijven. Hij begon zichzelf de Franse taal te leren door het lezen van de werken van Marcel Proust. Te midden van de groep jonge kunstenaars in de Montparnasse-wijk nam hij een baan als journalist aan. Hij raakte al snel bevriend met de Amerikaanse schrijver Henry Miller, en de Franse schrijvers Léon-Paul Fargue en Jacques Prévert. In de late jaren 1920 woonde hij in hetzelfde hotel als Tihanyi.
Miller relativeerde later Brassaï’s beweringen van vriendschap. In 1976 schreef hij over Brassaï: "Fred [Perles] en ik hielden ons ervan verwijderd – hij verveelde ons." Miller voegde eraan toe dat de biografie die Brassaï over hem had geschreven typisch "opgevuld" was, "vol feitelijke fouten, vol veronderstellingen, geruchten, documenten die hij heeft gestolen die grotendeels vals of een valse indruk geven."
De baan van Halász en zijn liefde voor de stad, wiens straten hij vaak tot laat in de nacht doorkruiste, leidden tot fotografie. Hij begon dit aanvankelijk te gebruiken ter aanvulling van enkele van zijn artikelen voor meer geld, maar onderzocht snel de stad via dit medium, waarin hij werd onderwezen door zijn mede-Hongaar André Kertész. Later schreef hij dat hij fotografie gebruikte "om de schoonheid van straten en tuinen in de regen en mist vast te leggen, en Parijs ’s nachts vast te leggen." Onder de naam van zijn geboorteplaats ging Halász door het pseudoniem "Brassaï," wat "van Brassó" betekent.
Brassaï vangt de essentie van de stad in zijn foto’s, gepubliceerd als zijn eerste collectie in het in 1933 uitgebrachte boek Paris de nuit (Parijs bij Nacht). Zijn boek kende groot succes, waardoor hij in een essay van Henry Miller werd genoemd als "het oog van Parijs". Naast foto’s van de grimmige kant van Parijs portretteerde Brassai scènes uit het leven van de hoogsociety van de stad, zijn intellectuelen, zijn ballet en de grote opera’s. Hij had een vriendschap met een Franse familie die hem toegang gaf tot de hogere klassen. Brassai fotografeerde vele van zijn kunstvrienden, waaronder Salvador Dalí, Pablo Picasso, Henri Matisse, Alberto Giacometti, en verschillende prominente schrijvers van zijn tijd, zoals Jean Genet en Henri Michaux.
Jonge Hongaarse kunstenaars bleven Parijs aandoen tot de jaren dertig, en de Hongaarse kring nam het grootste deel van hen op. Kertész immigreerde in 1936 naar New York City. Brassai bevriendde vele nieuwkomers, waaronder Ervin Marton, een neef van Tihanyi, waarmee hij sinds 1920 bevriend was. Marton ontwikkelde zijn eigen reputatie in straatfotografie in de jaren 1940 en 1950. Brassaï verdiende zijn brood verder met commercieel werk, en maakte ook foto’s voor het Amerikaanse tijdschrift Harper’s Bazaar.
Hij was een founding member van het Rapho-agentuur, opgericht in Parijs door Charles Rado in 1933.
Brassaï’s foto’s brachten hem internationale faam. In 1948 had hij een solo-tentoonstelling in het Museum of Modern Art (MoMA) in New York, die naar George Eastman House in Rochester, New York reisde; en naar het Art Institute of Chicago, Illinois. MoMA toonde meer van Brassai’s werken in 1953, 1956 en 1968. Hij werd in 1970 door Frankrijk ter vermaardheid gepresenteerd op het Rostriën festival Rencontres d'Arles (screening in Théâtre Antique, Brassaï door Jean-Marie Drot), in 1972 (screening Brassaï si, Vominino door René Burri), en in 1974 (als eregast).
In 1979 werd Brassaï opgenomen in de International Photography Hall of Fame and Museum."