Matteo Ciffo - Origini - Teschio 1

*CAUSA CHIUSURA LA SPEDIZIONE PARTIRA' IL GIORNO 18/06/26*

- Hedendaagse sculptuur van Matteo Ciffo (Italië - 1987) . Origine-titel - Teschio 1
- Jaar 2025 . Editie nr. 1/40 - Ondertekend en geauthenticeerd door de kunstenaar, met echtheidscertificaat
- Materiaal : Gietwerk in brons met verloren was
- Uitstekende conditie



Verzameling ORIGINI

Voor de fragmentatie.
Voor het architectonische geheugen.
Voor de blokken, erosies en onmogelijke reconstructies.

Origini verschijnt als het eerste contact met de archetypische materie van de mens: de schedel.
Niet als symbool van de dood, maar als primitieve structuur, matrix, absolute getuigenis van de tijd.

Deze werken in brons vertegenwoordigen het begin van het onderzoek dat later zal leiden tot de collectie Fragmenten.
Als Fragmenten het geheugen ontmantelt, het verval en de reconstructie van identiteit onderzoekt door middel van geometrische modulen en sculpturale architecturen, vormt Origini de initiële kern: de essente vorm waaruit alles afgeleid is.

Brons speelt hier een fundamentele rol.
Eeuwige, historische, bijna rituele materiaal, bewaart het oppervlak als een huid verbruikt door de tijd.
De verticale inscripties kruisen de schedel als temporele stratificaties, sedimentaties van geheugen, primitieve sporen van een taal die nog onbekend is.

In Origini is de vorm nog integraal.
Zij is niet gebroken.
Zij is nog niet een fragment geworden.

Maar bevat al alles wat er daarna zal komen.

De werken van de serie Fragmenten ontstaan inderdaad uit deze initiële spanning:
de wil om het klassieke lichaam te transformeren in een hedendaardig artefact, om de perfectie te onderbreken door leegte, de kubus, erosie en suspensie.

Origini is daarom het zero-punt van het onderzoek.
De oer-materie waaruit de volgende geheugen-architecturen voortkomen.

Waar Fragmenten vertelt over ontbinding van identiteit in de tijd, bewaart Origini nog steeds het primitieve zaad.







MATTEO CIFFO

Geboord in Biella in 1987, vanaf 2007 ontwikkel ik een onderzoek gericht op materie, op haar transformatie en op het geheugen dat zij bewaart. Mijn werk is ontstaan uit een direct contact met nobele en complexe materialen zoals marmervalssdeeltjes en steen, natuurlijke pigmenten, Armenese aardkluiten, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet als eenvoudige expressieve instrumenten, maar als levende aanwezigheden, dragers van tijd, geschiedenis en mogelijkheden van herleving.

Door een proces dat ik beschouw als meer ritueel dan sculpturaal: een wedergeboorte van steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit observatie en de wens om leven terug te geven aan wat is gebroken, verlaten of vergeten. Fragmenten en afval, vaak afkomstig uit het werk van andere beeldhouwers, worden ruwe materie voor mijn werken.
Het gaat om materialen die al een eigen verhaal dragen. Ik ontleed ze en hercombineer ze, waardoor vormen ontstaan die niet langer behoren tot hun vorige toestand, maar tot een nieuwe conditie. Elke sculptuur komt voort uit een fragiele balans tussen verlies en wedergeboorte, tussen geheugen en mogelijkheid, waardoor het moment zichtbaar wordt waarop materie stopt te zijn wat het was en iets anders wordt.

Het traject krijgt de vorm van een transformatie die het traditionele beeldhouwen overstijgt en dichter bij een bijna alchemische dimensie brengt. Ik gebruik materie die al bestaan heeft, ontleed en hercombineer ze om nieuwe vormen en identiteiten te genereren. Elke creatie ontstaat uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en geheugen, waardoor een continue toestand van verandering zichtbaar wordt.

Het onderzoek confronteert zich met materialen die een diepe tegenstrijdigheid belichamen: schijnbaar eeuwig en onvernietigbaar, maar tegelijk gevoelig en kwetsbaar. Wat onveranderlijk lijkt, onthult een instabiele aard, in staat om te reageren, te oxideren en in de loop van de tijd te transformeren. Deze toestand maakt materie tot een actieve deelnemer aan het werk, betrokken in een constant gesprek met tijd en omgeving.

Perfectie laat plaats aan kwetsbaarheid, en eeuwigheid manifesteert zich als een levende en menselijke ervaring. Materie is niet ondergeschikt, maar wordt mede-auteur, door op het oppervlak sporen van de hand, van het proces en van zijn eigen evolutie te bewaren.

Als autodidoot heb ik mijn parcours opgebouwd door experimenteren, observeren en luisteren. De aanpak is niet gericht op controle, maar op begeleiding van het materiaal bij zijn transformatie. De gevormde structuren weerspiegelen de werking van het geheugen: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden samenleven en zich regenereren.

Deze praktijk verkent materie als levend archief. De sculpturen verschijnen als aanwezen tussen ondergang en wedergeboorte, tussen blijvigheid en transformatie, en geven materie opnieuw een hedendaagse en menselijke dimensie.