Dogon - Mali

De Dogon wonen in de verhoogde rotsige hoogten van Mali’s Bandiagara-kliffen. Ze leven van landbouw en slagen erin om van arm zand te voorzien in een gebied waar weinig regen valt. Dit monumentale figuur is een van de grootste Dogon-sculpturen die bekend zijn. Het droge klimaat van de regio heeft Dogon-werken veel langer bewaard dan gebruikelijk is voor Afrikaanse houten beeldhouwkunst, en koolstofdateringen van dit werk suggereren dat het terug kan gaan tot in de vijftiende eeuw.

Dogon-beeldhouwkunst gaat in de eerste plaats over de geesten die verantwoordelijk zijn voor de vruchtbaarheid van land en volk. Hieronder vallen de echte en mythische voorouders van een familie, de zielen van vrouwen die stierven tijdens de bevalling, en watergeesten. Hoewel de exacte functies en betekenissen van individuele werken vaak onduidelijk blijven, zijn wetenschappers het erover eens dat Dogon-sculpturen gemaakt zijn voor heiligdommen.

Het meest onderscheidende onderwerp dat door Dogon-sculpturen wordt weergegeven, is een enkel figuur die met opgeheven armen staat. Deze houding wordt meestal geïnterpreteerd als een gebaar van gebed — een poging om aarde en hemel met elkaar te verbinden — en het is gesuggereerd dat het een oproep om regen kan voorstellen. Dit meesterwerk van Dogon-figuratieve kunst toont een man met een goed gemodelleerd lichaam in een naturalistische houding. De kunstenaar heeft het figuurspierfiguur, anatomische details en lichaamsversiering zorgvuldig weergegeven. Zijn gestileerde baard duidt hem aan als een ouder en als iemand wiens leeftijd en ervaring hem het recht geven om deel te nemen aan de belangrijkste religieuze, politieke en sociale aangelegenheden van de Dogon-samenleving. Het figuur draagt polsen- en enkelringen en armbanden die zijn status aangeven, evenals een riem en neuspende die lijken op leren talismannen en die ook zijn spirituele belang suggereren.

Herkomst: privécollectie, VS