Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 1

SOLY CISSÉ

In zijn collage's en schilderijen voert hij personages op die gekweld worden door twijfel, en die worden beïnvloed door de grillen van een door de mens uit balans gebrachte Natuur. Soly Cissé is een kunstenaar die werkt in vele vormen... Zijn kunst strekt zich uit over diverse media; collages, schilderijen, installaties, video, sculpturen, ... In elk van zijn werken vindt men, als leidraad, zijn hybride wezens, zijn dieren, zijn geesten, pictogrammen, graffiti en silhouetten van de Sénoufo’s. Vormen rijzen op uit beweging van smeltende kleur, aan de rand van figuratie.
Onvoltooide wezens en personages die tot een niet-gepositioneerde fase van de mensheid behoren (vroeger, later?). Kinderen, dieren, allemaal staand in beeld, hun gezichten half bekoorbaar. Hij schildert, beeldhouwt, vormt het kraft, klei, hij bewerkt doeken in grafische series, hergebruikt hout. Soly Cissé verkent risicovolle, ongebruikelijke paden. Hij is doordrongen van een gezonde woede, vrij zeker van zijn invloeden om ze niet te noemen. In luisterend naar de stedelijke wereld behoort hij tot degenen die zonder spijt of berouw aan het bijvoeglijk naamwoord “Afrikaans” kunnen ontsnappen, omdat Afrika vandaag in hem woont, als factor van moderniteit. De lijn die Cissé trekt, strak, zenuwachtig, gaat weer verder waar zijn verre voorouders het achterlieten. Snel legt hij het bestaan vast door het дефect, terwijl de figuren zo uit het onbeheerste ontstaan.
Enkel een knipoog naar het lot.

Het werk van Soly Cissé is opmerkelijk door zijn unieke, spontane grafie. In zijn collages onthullen geesten en onrustwekkende of beschermende figuren geen godheden uit een cultuur, maar een fantasmagorie.

Bij hem is er een duidelijke wil om een vruchtbare en dynamische spanning op te roepen. Hoe verder men doordringt in zijn microkosmos vol geesten en monsters, hoe sterker de grote confrontaties tussen intense blauwen en schreeuwende geeltinten naar voren komen. Het is in de trage en geduldige ontdekking van zijn plastische taal dat de harmonie zich geleidelijk herstelt en zijn evenwicht vindt.

“Er is daar zonder twijfel een majeur kunstenaar die recht op zijn doel afgaat.”

Philippe Dagen (Le Monde)