Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 5

SOLY CISSÉ

In zijn collages en schilderijen brengt hij personages in beeld die gekweld worden door twijfel, en die het hoofd moeten bieden aan de grillen van een door de mens ontregelde natuur. Soly Cissé is een kunstenaar met een veelzijd oeuvre... Zijn kunst strekt zich uit over diverse media; collages, schilderijen, installaties, video, beeldhouwkunst, ... In elk van zijn werken is, als leidraad, zijn hybride wezens, zijn dieren, zijn geesten, pictogrammen, graffiti en Senoufo-silhouetten terug te vinden. Vormen rijzen op, gevangen in de beweging van samengaande kleur, op het randje van figuratie.

Onvoltooide schepsels en personages die tot een niet-gesitueerde fase van de mensheid behoren (voorgaand, volgend?) . Kinderen, dieren, allen worden ze frontal geboeid vastgelegd, hun gezichten half schetsmatig. Hij schildert, beeldhouwt, vormt het kraftpapier, klei, hij werkt de doeken uit in grafische series, recyclet het hout. Soly Cissé verkent gewaagde, vernieuwende wegen. Hij is bezield door een gezonde woede, vrij zeker van zijn invloeden om ze niet te noemen. Aansluitend op de stedelijke wereld behoort hij tot degenen die zonder aarzeling het bijvoeglijk naamwoord “Afrikaans” kunnen laten vallen, zonder spijt of wroeging, aangezien Afrika vandaag in hem aanwezig is, als factor van moderniteit. De lijn, beslissend van Cissé, zenuwachtig, behendig, pakt het houtskool weer op waar het door zijn verre voorouders is achtergelaten. Snel vangt hij het wezen bij gebrek aan definitie, de figuren ontspringen zo uit het ons bekende zonder het te forceren. Gewoon een knipoog naar het lot.

Het werk van Soly Cissé is opmerkelijk door zijn unieke, spontane grafische taal. In zijn collages onthullen de geesten en de angstaanjagende of beschermende figuren niet de godheden uit een cultuur, maar een fantasmagorie.

Bij hem bestaat een uitgesproken wil om een vruchtbare en dynamische spanning op te roepen. Hoe dieper men binnentreedt in zijn microkosmos bevolkt door geesten en monsters, des te duidelijker worden de grote confrontaties tussen intense blauwen en scherpe geeltonen. Het is in de langzame en geduldige ontdekking van zijn plastische taal dat de harmonie stap voor stap herstelt, zijn evenwicht vindt.

“Er is zonder twijfels een toonaangevende kunstenaar, die recht op zijn doel afgaat.”

Philippe Dagen (Le Monde)