Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 15

SOLY CISSÉ

In zijn collages en schilderijen zet hij personages neer die gekweld worden door twijfel, en die onderhevig zijn aan de grillen van een natuur die door de mens uit balans is gebracht.
Soly Cissé is een kunstenaar met een veelzijdig oeuvre... Zijn kunst strekt zich uit over diverse media; collage, schilderijen, installaties, video, beelden, ... In elk van zijn realisaties komt, als leidende draad, zijn hybride wezens, zijn dieren, zijn geesten, pictogrammen, graffiti en silhouetten van de Senufo-volken terug. Vormpjes ontstaan, gevangen in de beweging van vloeiende kleur, op de rand van figuratie.
Onvoltooide wezens en personages die behoren tot een ongedefinieerde fase van de mensheid (vroeger, later?). Kinderen, dieren, iedereen wordt frontaal vastgelegd, hun gezichten half getekend. Hij schildert, beeldhouwt, vormt het kraft, het klei, hij werkt de doeken in grafische reeksen, hergebruikt hout. Soly Cissé onderzoekt risicovolle, onontdekte wegen. Hij is bezield door een gezonde woede, behoorlijk zeker van zijn invloeden om ze niet te noemen. Luisterend naar de stedelijke wereld, behoort hij tot degenen die het bijvoeglijk naamwoord „Afrikaans” zonder spijt of berouw met kalmte kunnen loslaten, want Afrika vandaag is in hem aanwezig, als drijvende factor van moderniteit. De lijn die Cissé kiest, schorsend en nerveus, pakt het houtskool weer op waar zijn verre voorouders het hadden achtergelaten. Snel vangt hij het wezen in het defect, zo ontstaan figuren uit het onforme zonder het te forceren. Enkel een knipoog naar het lot.

Het werk van Soly Cissé is opmerkelijk door zijn eigenzinnige, spontane grafische hand. In zijn collages onthullen geesten en bevreemdende of beschermende figuren geen godheden van een cultuur, maar een fantasmagorie.

Bij hem heerst een duidelijke wil om een vruchtbare en dynamische spanning uit te lokken. Hoe verder men doordringt in zijn microkosmos vol geesten en monsters, hoe sterker de grote confrontaties tussen diepe blauwen en schelle geeltinten naar voren komen. Het ligt in de langzame en geduldige ontdekking van zijn plastische taal dat de harmonie stap voor stap weer op gang komt en zijn evenwicht herstelt.

„Er is zonder twijfel een groot kunstenaar die recht door zee gaat.”

Philippe Dagen (Le Monde)