Masini Daniele - Archetipo

Het palet is verfijnd en uitgebalanceerd, typerend voor klassieke olieverfschilderkunst toegepast op moderne uitdrukkingen:
Het complementaire contrast: De brede vlakvulling van plat azuurblauw in de lucht fungeert als neutrale maar levendige achtergrond, waardoor de warme tonen (oker, terra d'Ombra, donkere rode) van de figuur naar voren komen.
Het Licht: Er is geen duidelijke natuurlijke lichtbron. Het licht lijkt uit de vormen zelf te komen of te weerspiegelen op metalen/alabaster oppervlakken, en verleent het werk die zwevende, tijdloze sfeer eigen aan metafysisch surrealisme.
De centrale figuur doet denken aan de mannequins van De Chirico of aan de “machines” van Carrà, maar Masini ontdoet ze van hun klassieke statigheid om ze te voorzien van een materiële complexiteit die getattr?meer geplaagd is.
Het Rariteitspaleis van de Ruimte: De witte muur links en de donkere structuur rechts creëren een soort theatrale podiumruimte. De toeschouwer heeft het gevoel tegenover een archeologisch relic van een toekomstige tijd te staan, een object dat behoort tot een cyclische tijd.