Alessandro Padovan (1983) - BERNARD AUBERTIN

Opera van de kunstenaar Alessandro Padovan, beroemd over de hele wereld om zijn Screw Art-techniek.
Het werk wordt verrijkt door een plexiglazen vitrine.

Dit werk plaatst zich in dialoog met de radicale monochromie van Bernard Aubertin, en herinterpreteert diens taal door middel van industrieel materiaal. Het absolute rood – de identiteitskleur en totaliserende tint – is hier niet alleen oppervlak, maar een energetisch veld. Net als bij Aubertin wordt het monochroom een mentale ruimte, pure spanning, spirituele vibratie. Echter, in plaats van vuur en verbranding treffen we de schroef aan: een mechanisch, modulerend, serieel element.
Schroeven rijzen op uit het vlak als een dynamisch weefsel, en creëren een visueel ritme dat de tweedimensionaliteit doorbreekt en het rood transformeert in een gebied doorkruist door krachten. Als Aubertin de materie aanbrandt om de essentie vrij te maken, wordt hier de materie geschroefd, doorgdrongen, opgebouwd. Het is een tegengesteld maar conceptueel verwant gebaar: een radicaal handelen tegen het monochroom.
De transparante vitrine isoleert en beschermt, waardoor het werk een hedendaags relikwie wordt. Rood is niet alleen kleur, maar onderdompelende ervaring; het is niet slechts oppervlak, maar spanning tussen orde en impul­s, tussen mechanische controle en emotionele vibratie.
In dit perspectief verschijnt het werk als evolutie van de monochromie: van vuur naar schroef, van destructieve energie naar constructieve energie, terwijl de absolute kracht van het rood onaangetast blijft.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de kwets van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en straatkunst, en roepen voor visuele taal en culturele impact de werken op van grote namen als Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogueert het artistieke onderzoek met een imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd design, en roept symbolen van santic en merken die universeel erkend zijn op zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.
De werken zijn geen replicas of officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, vervaardigd met een persoonlijke stijl die een kritiek en een herlezing van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelen.
Deze aanpak maakt de werken bijzonder aantrekkelijk voor verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd op grote iconische merken, terwijl ze toch een sterke autonome artistieke identiteit behouden.