Alessandro Padovan (1983) - BERNARD AUBERTIN

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verfraaid met een plexiglazen vitrine.

Dit werk sluit aan bij de dialoog met de radicale monochromie van Bernard Aubertin, en interpreteert diens taal via de industriële materie.
Het absolute rood – een identiteitskleur en totaliserend – is hier niet alleen oppervlakte, maar een energetisch veld.
Zoals bij Aubertin wordt het monochroom een mentale ruimte, pure spanning, spirituele vibratie.
En in plaats van vuur en verbranding treffen we de schroef: een mechanisch, modulair, serieel element.
De schroeven rijzen op uit het vlak als een dynamisch weefsel, scheppend een visueel ritme dat de bidimensionaliteit doorbreekt en het rode transformeert in een gebied doorkruist door krachten.
Als Aubertin materie verbrandde om haar essentie vrij te maken, wordt hier materie vastgeschroefd, doordrongen, opgebouwd.
Het is een tegenovergesteld maar conceptueel verwant gebaar: een radicaal handelen op het monochroom.
De transparante vitrine isoleert en beschermt, en transformeert het werk in een hedendaags relikwie.
Het rode is niet alleen kleur, maar een onderdompelende ervaring; het is niet alleen oppervlak, maar spanning tussen orde en impuls, tussen mechanische controle en emotionele vibratie.

In dit perspectief geldt het werk als een evolutie van de monochromie: van vuur naar schroef, van destructieve energie naar constructieve energie, terwijl de absolute kracht van het rode onaangetast blijft.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar bevinden zich in de traditie van Pop Art, Screw Art, conceptual art en street art, en verwijzen in visuele taal en culturele impact naar het werk van grote namen zoals Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, Obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, Kev Munday Invader, Murakami en Damien Hirst.

Tegelijkertijd gaat het artistieke onderzoek een dialoog aan met het imaginair van luxe, iconische mode en wereldwijd design, waarbij symbolen van luxe evocaando symbolen van luxe en merken wereldwijd erkend worden zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.

De werken zijn geen kopieën of officiële samenwerkingen met genoemde artiesten of merken, maar originele creaties, uitgevoerd in een persoonlijke stijl die een kritiek en herinterpretatie van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.

Deze aanpak maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd door grote iconische merken, terwijl ze toch een sterke autonome artistieke identiteit behouden.