Bartolomeo Pinelli - Mitologia illustrata - 1897

Bartolomeo Pinelli, Mitologia illustrata. Inleiding en beschrijvende tekst van Angelo de Gubernatis. Roma, Maussier e Maruca, 1987. Boekbinding in linnen met medaillon toegepast. Illustraties van Barolomeo Pinelli. Sporen van de tijd aan de kaft - 2 vijfde delen losgetrokken - verspreide vlekken. Bieden zonder reserva!

Bartolomeo Pinelli (Roma, 20 november 1781 – Roma, 1 april 1835) was een houtsnijder, schilder en Italiaanse keramist.

Bartolomeo Pinelli
Uitvoerig grafisch kunstenaar, volgens recente schattingen zou hij zo’n vier duizend gravures en tien duizend tekeningen hebben geproduceerd[1].

In zijn prenten illustreerde hij de gebruiken van de Italiaanse volkeren, de grote meesterwerken uit de literatuur (Aeneis, Goddelijke Komedie, Orlando furioso, Jeruzalem bevrijd, Don Quichotte van La Mancha, Manzoni), en onderwerpen uit de Romeinse, Griekse, Napoleontische geschiedenis, enzovoort. Het overhandigde thema dat het meest terugkomt, is vooral Rome, zijn bewoners, zijn monumenten, de oude stad en de moderne stad waaraan hij leefde. Hij had als leerling de bekende Goriziaanse portretschilder Giuseppe Tominz.

Zijn werk als illustrator bezit, naast intrinsieke artistieke waarde, een aanzienlijk documentair belang voor de etnografie van Rome, van Italië en van Zwitserland[2].

Biografie

Buste ter nagedachtenis aan B. Pinelli in Trastevere
De godin Rome en de Koning van Rome, Napoleonsmuseum van Rome
Fresco in de Villa Villoresi in Sesto Fiorentino
Morra-spelers
Ware Trasteverijn
Verzameling van de Gebruiken van het Koninkrijk Napels:
"Kostuum van Napels"
Zwemsters
Titelpagina van de collectie van 15 Gebruiken van Zwitserland
Piazza di S. Cosimato in Trastevere
Aeneas en de god Tiberinus
Hij werd geboren in Rome op 20 november 1781, uit Giovanni Battista en Francesca Gianfarani, in een gebouw in de wijk Trastevere dat heden ten dage niet meer bestaat, maar tegenover dit gebouw bevindt zich een plaquette en een bronzen borstbeeld ter ere van hem.

Zijn vader was een beeldhouwer van devotionele standbeelden en bracht hem op het pad van keramiek bewerken. Desalniettemin zouden zijn talenten op het gebied van figuurwerk vooral tot uitdrukking komen door de technieken van de insnijding, tekening en schilderkunst. Hij kreeg zijn opleiding eerst aan de Accademia di Belle Arti di Bologna, de stad waar de familie in 1792 naar toe verhuisde, en vervolgens aan de Accademia di San Luca in Rome, waar hij in 1799 was teruggekeerd. In hetzelfde jaar begon hij samen te werken met Franz Kaisermann, voor wie hij de figuren op zijn aquarelschilderijen schilderde. Ondertussen begon hij zijn studies, die later (1807) uitkwamen in het Album met dertig-six aquarellen van scènes en kostuums van Rome en Lazio.

Wat zijn uiterlijk en zijn gedragsgewoonten betreft, zo schreef een tijdgenoot over hem:

«Bartolomeo Pinelli was van gemiddelde lengte, met een levendige uitdrukking en houding; hij droeg een volle haardos die in lange krullen zijn gezicht omlijstte en langs zijn voorhoofd als een ketting neerdaalde [...]; de trekken van zijn gezicht waren uitgesproken maar gelijkmatig, en hij droeg geen andere snor dan een kleine scheiding zoals ook te zien is in zijn borstbeeld dat voor de Pincio werd geplaatst. Wat kleding betreft was hij excentriek, hij hield in zijn omgang ook te veel van grap. Hij kleedde zich onzorgvuldig zoals de mensen en je zag hem altijd door Rome gaan, begeleid door twee grote mastiffs en gewapend met een knuppel waarvan het knoopseltje een bronzen figuur was. Hij was geneigd tot woede, hoewel hij doorgaans vrolijk en speels was; hij was sceptisch [lees: atheïstisch] zoals velen van de intellectuelen van zijn tijd en hij was patriottisch op zijn eigen manier, namelijk verliefd op oud-Rome, waarin hij al zijn genegenheden concentreerde»
(David Silvagni, De hof en de Romeinse samenleving in de zeventiende en negentiende eeuw, Rome, Forzani & C. Drukkerijen van de Senaat, 1881-4, vols. 3, vol. III, p. 395)

Van 1809 dateert zijn eerste serie gravures getiteld Verzameling van vijftig pittoreske kostuums, gegraveerd met de aquafortetechniek. Waarschijnlijk was het in hetzelfde jaar dat hij trouwde met Mariangela Gatti, met republikeins ritueel, waaruit een dochter geboren werd, wellicht vroeg gestorven en wier geboortetijd ook niet bekend is, en een zoon, Achille. In 1816 maakte hij de illustraties voor de Romaanse Geschiedenis en in 1821 die voor de Griekse Geschiedenis. Tussen 1822 en 1823 maakte hij de vijfenvierenzeventig platen voor de Meo Patacca. Naast zijn repertoire aan afbeeldingen gewijd aan Romeinse kostuums, werd Pinelli bekend door het illustreren van talrijke boeken, het maken van series geïnspireerd door de Ilias, de Odyssee, de Eneïda en de Griekse en Romeinse mythologie in het algemeen: werken die de invloed van het neoclassicisme het meest weerspiegelen.

Op 25 augustus 1834, vanwege zijn onverschilligheid ten opzichte van het paasgebod, ontving hij minachtend het interdict.

Hij stierf arm op 1 april 1835, en liet de illustratie van de Meastro napolitan van Giovanni Camillo Peresio onvoltooid.