Gianfranco Zenerato - PSYCHEDELIC MOUSE

IDEALE PER INVESTERING - BIJ DE EERSTE 5 SNELSTIG OPKOPENDE ARTIESTEN OP CATAWIKI
Meer dan 180 verzamelaars hebben werken van Gianfranco Zenerato gekocht op Catawiki.

VOEG DIT EXCLUSIEVE SCHILDERIJ TOE AAN UW VERZAMELING!!!

210 WERKEN VERKOCHT - 100% Positief - 80 Beoordelingen

www.zenerato.com

Uniek stuk 100% HANDgeschilderd MET OLIËN VERF

Gianfranco Zenerato (Professionele kunstenaar - Italië)

• Actief sinds 1990, met meer dan 600 deelname aan nationale en internationale kunst-evenementen.
• Erkend om de hoge kwaliteit van de werken, met meer dan 500 prijzen.
• Te vinden in openbare en particuliere collecties in Italië, Europa, Amerika en Azië.
• Eerder tentoongesteld naast meesters als Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, enz.
• Gerenummerd door voornaamste Italiaanse critici.

Internationaal Archief Certificaat
Uniek stuk, 100% HANDgeschilderd - totale afmetingen inclusief lijst 47x58x3 cm - olie en zand op paneel - 2023
Klaar om opgehangen te worden - Prachtige houten baroklijst, ambachtelijk voorbereid (zoals op de foto)

BELANGRIJKE OPGELET VOOR BIEDERS BUITEN DE EUROPESE UNIE
Verzending naar niet-EU-landen is mogelijk, maar door de complexe bureaucratische procedures (ministeriële vergunningen, douaneprocedures, enz.), worden extra kosten in rekening gebracht, reeds in de verzendkosten vermeld bij de advertentie.
Om dezelfde redenen kunnen levertijden langer zijn dan normaal.
Dank voor uw begrip.

GIANFRANCO ZENERATO (Professionele kunstenaar - Italië)

Actief sinds 1990, hij heeft een artistieke route gevolgd die hem heeft gebracht tot deelname aan meer dan 600 kunst-evenementen, met nationale en internationale erkenningen voor de kwaliteit van zijn werken. Met meer dan 500 prijzen op zijn naam, verrijken zijn creaties toonaangevende openbare en particuliere collecties in Italië, Europa, Amerika en Azië. Hij heeft tentoon gesteld naast meesters zoals Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, enz...

Momenteel werkt hij samen met de beroemde kunstcriticus, Prof. Giammarco Puntelli.

Enkele van de ontelbare recensies van bekende experts uit de kunstwereld:

Gianfranco Zenerato behoort tot die stroming van kunstenaars uit de jaren zeventig, strenge boodschappers ten aanzien van de westerse samenleving. Terwijl de Milanese Antonio Recalcati en de Romein Franco Mulas sociale woede uitdrukten, is Zenerato daarentegen drager van een aangrijpende waarschuwing, waarbij de nederlaag van de mens ook de vooravond kan zijn van een seculiere verlossing. Het is een visie vol symbolische betekenissen, van een kunstenaar uit de moderne school, die met talent zoekt en experimenteert. (Paolo Levi)

Men merkt dat men van deze emblematische afbeelding een soort uitnodiging tot meditatie ontvangt over de schoonheid van een stillevens, een bloem en een jonge vrouw. De classicaliteit van deze stille beelden onderbreekt de Suspensie van een grijze wereld, de hedendaagse, die ons wegtrekt van de droom. (Paolo Levi)

In dit inquietante maar expliciete visuele bericht toont de dialoog tussen cromatische essentialiteit en de harmonie van vormen de expressieve spanning en de meesterlijke vaardigheid van een bedreven kunstenaar. Interessant en ongehoord is de mengeling tussen bloemen, vruchten en technologische objecten van de hedendaagsheid. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato ontwikkelt signaalverhalen die stap voor stap de oneindige mogelijkheden van een vruchtbaar imaginair universum onthullen, georganiseerd volgens opeenvolgende reeksen van zijn mentale bewerkingen. Zijn fantasierijke constructies zouden het kritische oordeel kunnen verwarren in het definiëren ervan als surrealist. Dat is niet correct, want hij biedt geen absurde en onwerkelijke verbeelding, maar eerder een realiteit die ons bekend is, met een communicatieve en hoog symbolische doel.
(Sandro Serradifalco)

Dit schilderij van Gianfranco Zenerato is technisch goed opgebouwd, fijn en rijk gearticuleerd, en stelt de realiteit voor die door de geest van een visionair is opgebouwd. Zijn werken hebben een sterke scenografische component en wie deze boodschappen onderzoekt blijft achter met de vraag welke betekenis de maker eraan heeft toegekend. Hij speelt met symbolen en verwijzingen en lijkt de interpretatieve coördinaten van een verhaal dat zich camoufleert in onwerkelijkheid te laten verwarren. (S. Russo)

Met Gianfranco Zenerato hebben we een uitstekende idee, omgezet met grote bekwaamheid in wat een figuur van verwachting is, waar moderniteit elkaar ontmoet met een tijd die er niet meer is om ons gevoelens opnieuw te laten beleven... (Giammarco Puntelli)

De kunstenaar mikt op overlappende en snijpunten van genres, op een allusieve en metaforische, krachtige perceptie van onderwerpen en kleuren. Met een verbluffende intuïtie verenigt hij verleden (stilleven), heden (vrouwelijke afbeelding) en toekomst (symboliek, cryptische tekst ...) zodat het werk een artistiek maar ook literair en metanarratief paradigma wordt. Het drijft de schilder om een nieuw visueel universum te ontdekken, onderzoekt de grenzen van traditionele iconografie om aan te tonen hoe schilderkunst vandaag de dag — te midden van zo veel lawaai — nog steeds een originele discipline is. De creativiteit van de kunstenaar bevestigt, ook dankzij de felkante kleuren, dat de aanpak verbonden aan het genre nog steeds bestaansrecht heeft in de schilderkunst van de 21e eeuw.

De schilderkunst van Gianfranco Zenerato leidt ons naar een visie op de realiteit die op drie niveaus opereert. Het is een reis door de tijd die we samen met de kunstenaar aangaan; via verschillende experimenten heeft hij in de loop der jaren zijn visie geplaatst in een heden dat terugkijkt naar het verleden als een ideaal, maar verloren wereld, en een toekomst vol kunstmatige en artificiële contaminaties.
Het is een waarschuwing en een avertissement dat uit de elementen op het doek rondom zijn visie van het geheel spreekt. De 'batterij' die als vast element terugkeert, zegt ons "let op", de tijd loopt af, en de sterke verwijzing naar natuurlijke elementen in de voorgrond, besmet door objecten uit de technologische wereld (muis, cd of wekker) benadrukt hoe belangrijk het is de band met het verleden niet te verbreken, met een wereld waarin de natuur overheersend was.
Het vrouwelijke element, geplaatst op het temporele vlak van het heden, vertegenwoordigt het archetype van moeder-Aarde, geplaatst in het tussenstuk tussen verleden en toekomst.
Gianfranco reist als een Odyssee door deze temporele dimensie, op zoek naar de krachten die ons steunen en vormen, die onze lotsbestemming beïnvloeden of beheersen. Gedreven naar de toekomst confronteert de mens-kunstenaar de reis met kracht en vastberadenheid, maar realiseert zich dan zijn eigen kwetsbaarheid voor de complexiteit van een door hem gecreëerde wereld, die technologisch is en aan zijn greep ontsnapt; hij voelt dan de noodzaak om terug te keren naar waar hij begon. Zo keert de cyclus terug waarin de reis deze eeuwige roep om leven en dood is. We zullen terug naar het beginpunt moeten om onszelf te hervinden en de vrouwelijke figuur wordt zo het symbool van wie ons weer laat herleven.
De woorden "vertrekken" en "baren" bevatten beide het concept van scheiding en afstand; in elke reis die Gianfranco Zenerato onderneemt ligt dit temporele, cyclische verwijzing, dit vertrekken en daarna terugkeren. Wanneer men naar de toekomst kijkt, blijft er niets anders over dan terug te kijken naar het verleden om onze wortels niet te verliezen, om ons niet te laten ontmenselijken door de technologische en posttechnologische wereld.
Elke reis legt rationaliteit en emoties op één lijn, zet twijfels en angsten op, de dagelijkse tijd raakt vervormd en krijgt verschillende betekenissen.
Vertrekken naar de toekomst wordt een uitdaging, vastgelegd in de blik van de vrouw, maar ook gevaar omdat het bijna een verlies van identiteit is. Bij het vertrekken moet men de scheiding van het “oude zelf” aangaan, bestaande uit gewoonten, rollen en zekerheden. Vertrekken blijft wel vrijheid, ook al is die beperkt omdat men het onbekende tegemoet gaat, het lukt wel om orde te brengen in het verleden. De bewegende perspectief wordt centrifugaal en centripetaal; de uitgestrektheid van expansie is de richting waarin men opgaat, terwijl het zwaartepunt van contractie de richting is waaruit men komt; in Zenerato’s werken heeft men dit gevoel van afkomst uit een plek en richting naar een andere.
In het midden staat de vrouwelijke figuur als referentiepunt: het bewustzijn van de kunstenaar, het hart van het vertrekken, met haar ritmes, lawaai, tijd, moeilijkheden, ontdekkingen en emoties.
Het toekomstige temporale plan dat aankomst representeert, is in sommige werken ontmenselijkd, en de vrouwelijke figuur is bijna vervreemd omdat de kunstenaar zichzelf niet in die positie herkent: het is alsof het verlies van identiteit een somber berouw is bij het verlies van de band met het verleden; zelfs de elementen van stillevens worden in sommige gevallen vrijwel afwezig en overschaduwd door technologische elementen.
Het wordt dan fundamenteel om ons te beschermen tegen deze toekomst die dreigend en bijna oncontroleerbaar opkomt, en ons terug te trekken in iets wat bekend en oud is waar ook "illusies werkelijk zijn".
Met Gianfranco Zenerato hebben we werkelijk de mogelijkheid om te reizen door dromen, tekenen en symbolen, waarin ieder van ons zichzelf zal zien weerspiegeld in een spiegel. Vertrekken met hem zal betekenen dat die spiegels tijdelijk verduisterd worden in afwachting van een andere voorstelling van onszelf. Wellicht vinden we onze essentie, realiseren we ons de relativiteit van waarden en perspectieven van onszelf en van anderen. We kunnen verdwalen en daarna terugvinden, ons bewust worden van een gemeenschappelijke natuur, lot en identiteit. (Gaetana Foletto)

De kunstenaar, beginnend vanuit klassieke pastiche met een taal van pre-abstract figuratie, op de achtergrond van zijn innerlijke historiserende kosmos, verschuift de bewegende cursor van zijn ontwikkeling tot aan de uiterste noodsituaties van het heden, onderwerpt zijn geleerd-tekenkunst aan de energie van droom, teken, symbool en vooral de rijkdom van kleur, vol helderheid en klankzuiverheid, om zo ook met hedendaagse technologische elementen te reageren. Zijn moderniteit is werkelijk psychologisch en uitdrukkelijk van zijn expressieve lading ten aanzien van variabelen van de sociaal-artistieke transavanguardia van eind twintigste eeuw tot nu... met caravaggeske perspectieven en moderne post-Renaissancistische psychologie (Rembrandt...). Zenerato heeft creatieve potenties van grote historische reikwijdte, die hij poëtisch weet te combineren, organiserend, en laat de luit van de poëzie van de ziel klinken op de as van de kunstgeschiedenis in universele waarden, en op de cursor van zijn oneindige imaginaire evolutie, via de hyperrealistische droomvision van zijn, een geopende raam naast de rede. pratend met het heden. (Prof. Alfredo Pasolino)

Zeer interessant zijn zijn zoektocht: de figuratie bereikt scenografische effecten in een ruimte waar een symbolische frequentie resoneert, toegewijd aan de droom, de mythe of de dagelijkse realiteit, alles harmonieus in een prachtige cromatische spel.

De Kunstena(a)r van strengheid en moderniteit
Geraadpleegd door Francesco Cairone

De origineelste kunstenaars zijn niet origineel omdat ze het nieuws promoten, maar omdat ze laten zien wat ze te zeggen hebben op zo'n manier dat het lijkt alsof het nog nooit eerder gezegd is.
(Goethe)

Het is nodig om uit te gaan van de prikkelende zin van Goethe om de rijke en innovatieve schilderkunst van kunstenaar Gianfranco Zenerato te bespreken, en dit omdat met die eenvoudige zin een grote waarheid wordt verteld: in de schilderkunst is er al veel gedaan en vandaag de kunstenaar die een eigen identiteit wil veroveren, zonder zich te laten beïnvloeden door stromingen en meesters uit het verleden, enorme obstakels moet overwinnen zoals Giorgio Morandi ook stelde: “Er is niets of weinig nieuws in de wereld”; en dus om origineel te zijn zou men rekening moeten houden met sociale, technologische en wetenschappelijke evoluties.

Het wordt gezegd dat kunst van iedereen is maar niet voor iedereen, iedereen heeft daarom recht om ontroerd te raken door een meesterwerk, maar schilderen en creëren is een gave die God slechts aan enkele uitverkorenen heeft geschonken die, in staat om te zien wat anderen vaak niet waarnemen, in staat zijn de emoties die voortkomen uit kleine dingen, uit een handeling, uit een aanraking, uit een blik, om te zetten in levendige tonen die het grijze van de wereld om ons heen kleuren.
Onder deze bevoorrechten moet de Meester Zenerato zeker genoemd worden, een artiest zo getalenteerd als weinig, die minutie, strengheid en fantasie tot een schilderstijl maakt die, hoewel het terug grijpt naar de Meesters uit het verleden, toont dat de artiest de lessen van mooi schilderen heeft weten te benutten en de techniek onberispelijk beheerst; een uniciteit en een zichtbare individualiteit in dat vleugje elegante moderniteit in ieder enkel werk, wat hem een witte raaf maakt in het nationale artistieke landschap.
Bossen bloemen en rijpe, weelderige vruchten, rustend tegen hoge marmeren muren die door de jaren zijn versleten en vaak beklad met liefdesvoorstellingen van twee jonge geliefden, verweven met objecten van hedendaagse quotidane realiteit, zoals een cd-rom, een muis, een spatel, die fungeren als schakel tussen verleden, heden en toekomst; het omringende landschap, meestal gezien bij schemering wanneer de groene gloed de zon groet en de maan verwelkomt, versterkt nog meer wat Zenerato op de marmeren tafel in de voorgrond afzet, waar een steeds levender kleurenspectrum opduikt variërend van rood naar geel, groen en alle warmste tonen van de regenboog.
En de regenboog lijkt bovenop de carrière van deze jonge en veelbelovende artiest te zweven, proza van de kunst omdat hij een stijl schept die eerst poëtisch en daarna schilderachtig is, waardoor hij kan uitdrukken wat hij voelt door de lelijkheden en negativiteiten die onze wereld met zich meebrengt te filteren.
Er werd over hem geschreven of zijn werken beoordeeld door:
Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall’olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino, enz...

Hij heeft samengewerkt met de volgende galeries:
Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler