Alfredo Grimaldi (1950) - Profumo di Limoni in Costiera

Kunstenaar: Alfredo Grimaldi
Techniek: Olie op doek
Afmetingen: 18x24 cm
Stijl: Naïeve postimpressionistische
Titel: Geur van Citroenen aan de Kust

Het schilderij is een levendige en zonnige viering van het Italiaanse kustlandschap, typerend voor de signatuur van Alfredo Grimaldi, gekenmerkt door een explosie van verzadigde kleuren en een materiële en vibrante penseelvoering.
De scène ontvouwt zich door een kenmerkende mise-en-scène met een 'natuurlijke coulisse'. Het linkerdeel en het bovenste deel van het doek worden gedomineerd door een weelderige limonaia vol rijpe vruchten. De citroenen, weergegeven met forse penseelstreken van cadmiumgeel en oranje tinten, kaderen het panorama en brengen de toeschouwer onmiddellijk in de mediterrane sfeer.
In het onderste gedeelte, een terras op de voorgrond verwelkomt een rijke variëteit aan bloemen
Elementen:
Links prijkt een grote terracotta vaas met rode en roze bloemetjes, naast welk in zwarte lijnen stevig de handtekening van de kunstenaar te zien is.
Aan de rechterkant reikt een bloembak vol gele geniste en klimplanten uit naar de zee, gebalanceerd door een overvloed aan fuchsia- en roze bloemen die langs de muurtjes van de balkonrand kronkelen.
Naast de begroeiing vestigt de blik zich op een suggestief vissersdorp dat zich tegen de rotsen omhoog lijkt te arbeiden. De kenmerkende kubische huisjes, strak wit geschilderd, tonen kleine vleugjes blauw voor de ramen en daken met hints van roze en rood. De huizen dalen geleidelijk af naar een goudkleurig zandstrandje, beschermd door een met boogvormen gevormde muur in oker, die doet denken aan de historische architectuur van de Amalfikust of de Sorrentijnse kust.
Het golfterrein wordt omkleed door een diep, intens blauwtone zeewater, bewogen door korte witte en azuur reflecties die de rimpeling van de golven nabootsen. In het midden van de baai en in de verte tekenen enkele kleine zeilbootjes het water, wat een gevoel van rustige vitaliteit geeft.
Op de achtergrond vervaagt het hoge profiel van de bergachtige kust in pastelkleuren van paars, blauw en roze, richting de horizon waar een heldere hemel zich uitstrekt, doorkruist door snelle witte wolken die met een spateltechniek of vlakke penseel gestreken lijken te zijn.
Het werk onderscheidt zich door het gebruik van een heldere en vrolijke palet, waarbij de contrasten tussen complementaire kleuren (het geel van de citroenen tegen het blauw van de zee, het groen van de bladeren tegen het rood van de bloemen) de intrinsieke helderheid van de scène versterken.
De penseelstreek is dicht, zichtbaar en materieel, in staat om elke afzonderlijke détail drievoudige dimensionaliteit en dynamiek te geven, waardoor het landschap verandert in een poëtisch en dromerig verhaal over de Italiaanse schoonheid.