Sergio Romero - Crimson Disorder

Dit werk maakt deel uit van een recente picturale onderzoeksperiode waarin automatische gebaar, ruimtelijke structuur en symbolische herhaling in één visuele taal samenkomen. Ook al lijken ze op het eerste gezicht impulsief of spontane, elk ontstaat uit een observatie- en verfijningsproces dat afkomstig is uit een eerder werk dat veel architekturaalscher en preciezer was opgezet en dat gedurende jaren is ontwikkeld met marker, lineaire tekening en handmatige ruimtelijke constructie.

In deze nieuwe serie verdwijnt die precisie niet: ze transformeert.

De lijn gedraagt zich niet langer uitsluitend als contour of structuur en begint ook te fungeren als energie, ritme en fysieke expansie op het oppervlak. Het gebaar wordt bevrijd, maar er blijft een intern organisatiesysteem bestaan. De tekens herhalen zich, de trajecten kruisen elkaar, de spanningen in balans en de ruimte wordt afgebakend door een onzichtbare architectuur die de hele compositie ondersteunt.

Elk werk functioneert als een mentale kaart in beweging: lagen van herinnering, impulsen, trajecten en emotionele structuren die samen voorkomen op hetzelfde vlak. De ogenschijnlijke chaos wordt doorkruist door bewuste beslissingen over dichtheid, leegte, balans, verzadiging en visuele richting.

De herhaling van kaders, banen, zenuwlijnen en circulaire kernen genereert een eigen grammatica die in de hele serie herkenbaar is. Het gaat niet om toeval of puur automatisme, maar om een onderzoek naar hoe gedachte, spanning en gevoeligheid vertaald kunnen worden in een hedendaagse schilderkunstige schriftuur.

De acrylverf vervangt hier deels de stijfheid van technisch tekenen door een meer lichamelijke en fysieke aanwezigheid. Het werk wordt niet langer enkel opgebouwd: het gebeurt ook. De streek behoudt het geheugen van beweging, tijd en directe gebaar, en behoudt altijd dezelfde visuele signatuur die de gehele onderzoeksgroep definieert.

Deze stukken bewegen tussen:

drukken en schilderen,
controle en expansie,
architectuur en automatisme,
Schrift en abstractie.

Het resultaat is een serie die een eigen visuele taal voorstelt, waarin gestische intensiteit floreert naast een rigoureuze interne structuur en waar elke compositie functioneert als een directe uitbreiding van een mentaal, emotioneel en ruimtelijk systeem in permanente transformatie."