Fern - Pinkay





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 135164 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Fern presenteert Pinkay, een unieke editie van een ijzer- en staalsculptuur met een oxidatieve patina, vervaardigd in 2026 in Spanje, met afmetingen 56 cm breed, 70 cm hoog en 30 cm diep en een gewicht van 6,5 kg, met een met guts gesigneerde handtekening en in uitstekende staat.
Beschrijving van de verkoper
Beeldhouwkunst met een roestkleurige afwerking, waarbij patina geen eindpunt is, maar een voortdurend veranderend proces. Ontworpen om buiten te wonen —in dialoog met de tijd, de elementen en de materie—, behoudt het werk toch een aanpasbare uitstraling die het ook mogelijk maakt om binnenruimte als autonome aanwezigheid te integreren.
Het werk wordt opgebouwd als een drempel tussen het intieme en het zichtbare, waar emotie samenkomt in een gevoelige geometrie. Zijn/haar vormen, gespannen tussen evenwicht en verschuiving, stellen een ruimtelijke grammatica voor waarin elke hoek de perceptie herconfigureert en het idee van schoonheid verplaatst naar het onstabiele. In zijn/haar aanwezigheid wordt ruimte niet ingenomen, maar geactiveerd: het wordt een veld van krachten, een latentie-architectuur waar materie, energie en verhoudingen in dialoog treden in een open ervaring.
Zijn/haar structuur is voorbereid om bevestigd te worden aan een sokkel of basis, waardoor verschillende installatiemogelijkheden mogelijk zijn afhankelijk van de tentoonstellingscontext.
Fern is het pseudoniem waaronder beeldhouwer Clavo en beeldhouwster Carmen Lop gezamenlijk werkzaam zijn.
Hun praktijk richt zich op het smeden van ijzer en staal, met technieken van smeden en lassen. Hun werk beweegt tussen figuratief en abstract, met af en toe invloeden uit pop-art.
Met een sterke aandacht voor vakmanschap en handwerk hebben zij een carrière opgebouwd met aanwezigheid in zowel groepstentoonstellingen als solo-exposities, hoofdzakelijk nationaal.
Zij hebben diverse onderscheidingen ontvangen, onder andere de Prijs voor Stedelijke Beeldhouwkunst Ciudad de Ávila (2006) en het Memorial voor de Slachtoffers van Geweld tegen Vrouwen in Zaragoza (2016).
Hun werk past binnen de traditie van de hedendaagse Spaanse beeldhouwkunst, in dialoog met kunstenaars als Martín Chirino, Jorge Oteiza, Eduardo Chillida en Julio González.
Beeldhouwkunst met een roestkleurige afwerking, waarbij patina geen eindpunt is, maar een voortdurend veranderend proces. Ontworpen om buiten te wonen —in dialoog met de tijd, de elementen en de materie—, behoudt het werk toch een aanpasbare uitstraling die het ook mogelijk maakt om binnenruimte als autonome aanwezigheid te integreren.
Het werk wordt opgebouwd als een drempel tussen het intieme en het zichtbare, waar emotie samenkomt in een gevoelige geometrie. Zijn/haar vormen, gespannen tussen evenwicht en verschuiving, stellen een ruimtelijke grammatica voor waarin elke hoek de perceptie herconfigureert en het idee van schoonheid verplaatst naar het onstabiele. In zijn/haar aanwezigheid wordt ruimte niet ingenomen, maar geactiveerd: het wordt een veld van krachten, een latentie-architectuur waar materie, energie en verhoudingen in dialoog treden in een open ervaring.
Zijn/haar structuur is voorbereid om bevestigd te worden aan een sokkel of basis, waardoor verschillende installatiemogelijkheden mogelijk zijn afhankelijk van de tentoonstellingscontext.
Fern is het pseudoniem waaronder beeldhouwer Clavo en beeldhouwster Carmen Lop gezamenlijk werkzaam zijn.
Hun praktijk richt zich op het smeden van ijzer en staal, met technieken van smeden en lassen. Hun werk beweegt tussen figuratief en abstract, met af en toe invloeden uit pop-art.
Met een sterke aandacht voor vakmanschap en handwerk hebben zij een carrière opgebouwd met aanwezigheid in zowel groepstentoonstellingen als solo-exposities, hoofdzakelijk nationaal.
Zij hebben diverse onderscheidingen ontvangen, onder andere de Prijs voor Stedelijke Beeldhouwkunst Ciudad de Ávila (2006) en het Memorial voor de Slachtoffers van Geweld tegen Vrouwen in Zaragoza (2016).
Hun werk past binnen de traditie van de hedendaagse Spaanse beeldhouwkunst, in dialoog met kunstenaars als Martín Chirino, Jorge Oteiza, Eduardo Chillida en Julio González.

