Italiaanse school (XX) - Viandanti

Het kunstwerk is rond 1980 gekocht bij een antiekkraam in Rome nabij Porta Portese. Het werk kwam erg donker over en de figuren evenals het landschapsgezicht waren vermengd en bijna onduidelijk. Na de restauratie kwam er een schilderachtige gevoeligheid naar voren met trekken van passie, energie en nervositeit en met het gebruik van felle kleuren. In de restauratrice's tekst wordt naast de technische beschrijving van de restauratie ook de schildertechniek van de kunstenaar goed ingekaderd.
Wanneer men naar het schilderij kijkt, zijn er enkele elementen die helemaal niet krom lijken te staan met de wereld van de Romaanse School en misschien van Scipione: de visionaire opbouw van het landschap, de figuren gezien van achteren onderweg, de vloeibare en nerveuze schildermaterialen, de gloeiendbruine tinten met zure groenen en diepblauwe kleuren, de emotionele vervorming van de ruimte, die soort van “lichtkoorts” die typerend is voor de Romaanse School tussen 1929-31.

In het bijzonder doet het klimaat eerder denken aan de emotionele landschappen van Collepardo en aan de vergezichten dan aan de bekendste cardinalistische werken. Enkele nuttige vergelijkingsreferenties zijn de landschappen uit 1930 en bepaalde “Borghi” Romeinse die u in de bijlage vindt.

Het herstel heeft aan het licht gebracht: vezelplaat gespannen op karton coherent met de jaren ’30, pigmenten en voorbehandeling compatibel, schildertechnische congruentie.