Cicero - M. Tullii Ciceronis (works) - 1546

Een uitzonderlijke en hoogverzamelbare complete tweevolumeset van Marcus Tullius Cicero's filosofische traktaten, gedrukt in Venetië in 1546 door de legendarische Aldine Pers (Apud Aldi Filios). Beide volumes werden nauwgezet herzien, gecorrigeerd en van aantekeningen voorzien door de grote Renaissance-humanist Paolo Manuzio (Corrigente Paulo Manutio Aldi Filio).
Deze uniforme partij vertegenwoordigt de volledige redactionele set, inclusief:
Volume I: Met de belangrijkste vroege traktaten. Het bevat prachtige grote houtblokinitialen (zoals 'S' en 'N') fijn met rode inkt geletterd door een hedendaagse hand, en eindigt met zijn originele colofonblad uit 1546.
Met de belangrijkste vroege traktaten, waaronder Academicarum quaestionum (historisch aangeduid als of geassocieerd met "Brutus" omdat het de dialogen met Marcus Brutus bevat), De finibus bonorum & malorum, en Tusculanae quaestiones.
Volume II (Volumen Secundum): Bevat De natura deorum, De divinatione, De fato, De legibus, De universitate, en De petitione Consulatus. Het opent met Paolo Manuzio’s historische voorwoord gericht aan Marcello Cervini (de toekomstige Paus Marcellus II), verbeeld met een derde handgeletterde initiale 'E' in rood.
Beide titelpagina’s tonen het grote, verfijnde Aldine-apparaat (Anker en Dolfijn geflankeerd door cherubijnen/putti) met de tekst "ALDI FILII".
Het laatste verso-blad van het tweede volume bevat de iconische losse afdruk van het grote Aldine-ankerapparaat ("ALDVS").
Conditie: Uniforme periodieke leren banden met vergulde rugpanelen en klassieke gouddrukletters "AP. ALDVM". Toont de verwachte structurele ouderdomslijtage, rimpels aan randen/hoeken en lichte leersoortenverlies aan de rugpunten. De banden blijven strak en structureel gezond. Een luxueus kenmerk: beide volumes bezitten volledig vergulde randen (gilded edges), die opmerkelijk helder blijven. Uitzonderlijk fris, prikkelend en schoon intern voor beide volumes. Snelle Aldine-italic typography met opvallend brede marges doorheen. Natuurlijke verouderingskleuring en zeer lichte, geïsoleerde vroegtijdige vochtvlekken of foxing op enkele pagina’s, volledig onopvallend. Op pagina 108 van Volume II staat de hedendaagse gedrukt-redactionele noot "Defunt pauca quaedam", die een bekende historische lacune in de oude manuscriptbron aangeeft die door Manuzio werd gebruikt, wat de onaangetrokken editorial integriteit van de tekst bewijst.