Miquel Torner de Semir (1938) - Dama con abanico

Signed by the artist at the bottom

Het werk wordt gepresenteerd ingelijst met een houten polychroom lijst (de lijst vertoont enkele polychromie-fouten)

Afmetingen van het werk: 65 cm hoog x 54 cm breed

Afmetingen van de lijst: 81 cm hoog x 70 cm breed

Goede staat van conservering

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR:

Miquel Torner de Semir werd geboren in 1938 in het kasteel van Santa Pau, in la Garrotxa (Girona), als laatste levend geboren persoon in dit emblematische gebouw omringd door vulkanen (momenteel woont hij in Sant Feliu de Guíxols). Deze gebeurtenis markeert zijn carrière als schilder. Een man uit het oude Catalonië, geleerd, altijd aangetrokken door de Middeleeuwen, Romaanse kunst uit de Pireneënen en primitieve gotiek. De invloed van de Italiaanse renaissance, met name schilders uit de Vierde Eeuw van Italië zoals Fra Angelico of Rafael, is voelbaar in veel portretten van Torner de Semir, zoals degene die we hier zien. Juist die mix tussen oud en nieuw ligt aan de basis van de originaliteit van zijn werk. Wat hem het meest heeft gevormd, lijkt de kennis van romaanse en gotische kunst te zijn. Zijn figuren, vaak omlijnd met een dikke donkere lijn, roepen de gotische glas-in-loodramen op: lichtgevend, mooi op zichzelf en door zichzelf. Disciple van de muurschilder en etser Ricard Marlet, leert hij wat voor hem het belangrijkste is: de discipline van tekenen. Met meester Marlet maakt hij kennis met het Modernisme en het Catalan Nouveau Centisme. Hij studeerde aan de Escuela de Bellas Artes in Sant Jordi in Barcelona en aan de escuela de San Fernando in Madrid, waar hij het Prado-museum zal bezoeken en zich zal laten doordringen door Velázquez' schilderkunst, en ervoor kiest om de meninas naar zijn smaak te reproduceren, met zijn eigen stijl, met levendige kleuren zoals roze en fluorescerend paars waardoor twijfel over tonaliteit, moderniteit en de sympathie van de kunstenaar vrijwel verdwijnen. Tevens, als men goed kijkt, kan men ontdekken dat de kunstenaar ook de collage-techniek gebruikt, waarin hij een stuk stof, karton of zelfs een partituur insluit.

In Parijs begint zijn werk zoals hij het noemt "tussen oud en nieuw". Hij begon met solo-exposities in Terrassa in 1968, daarna in andere Catalonische steden en in Parijs (galeries Espace en Boutique). Zijn werk begon in een mediterrane figuratie, die uiteindelijk uitmondt in abstractie, om terug te keren naar een figuratie van een modern concept. Hij wordt uiteindelijk beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de mediterrane schilderkunst.

Deze trends waren hem niet onbekend, aangezien hij in Barcelona de kans had om kennis te maken met de groep Dau al Set. In de Dau al Set-school ontmoet hij zo gerenommeerde kunstenaars als Tharrats, Muxart of Tàpies. Zijn schilderkunst kenmerkt zich door het gebruik van heldere en rijke kleuren. Zijn werk kan in één woord worden gedefinieerd: LEVEN. Zo kenmerkt het prachtige werk van deze Catalaanse schilder zich door een rijke en gemikte kleurentaal die, in combinatie met de verschillende materialen die als ondersteuning worden gebruikt, resulteert in een expressionistische schilderkunst van hoge chromatische kwaliteit en uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt gezien.

Het klassieke en het nieuwe fuseren zich tussen de penseelstreek van Miquel Torner de Semir. De tijd vervaagt. De scheidslijn tussen verleden en heden verdwijnt met zijn schilderijen, met zijn manier van tekenen op het doek. Miquel bereikt wat zeer weinig anderen voorheen hebben bereikt: spreken over het verleden met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: passie. Zijn prestatie: zijn hele oeuvre.

De schilder uit Gerona wordt beïnvloed door de oudheden: Giotto, de Italiaanse Renaissance en de informele zoektocht van de abstracte schilders. Dit alles vormt het uitgangspunt van zijn schilderkunst; hij maakt zich net zo veel zorgen over het vak als over het concept, hij heeft geprobeerd een brugschilder te zijn tussen het verleden en het heden, maar ook open te staan voor alles wat nieuw is, voor voortdurende zoektocht. Een intrigerend contrast in Torner de Semirs werk is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit oude tijden afbeeldt met moderne schildertechnieken. Deze beroemde Catalaanse schilder is in staat gebleken de regels van de tijd te doorbreken. Zodanig direct is Miquel Torner de Semir in het definiëren van lijnen en vormen dat het op het eerste gezicht ongelooflijk lijkt dat het om een tweedimensionaal doek gaat, terwijl het lijkt alsof de schilderkunst eerder een verzameling texturen van een driedimensionale wereld is.

Sommige van zijn werken hebben een uitspringende faubistische accenten, met een intense en expressieve palet, in contrast met de sereniteit en de lege blik van gezichten die de kijker uitnodigen zich onder te dompelen in de omgeving van het werk en de gedachte van de kunstenaar. Toch heeft Torner de Semir een eigen stijl die rust op de eenvoud van de uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben de kalme vormen van religieuze kunst en drukken de rust van de geest uit. De figuur dient Semir om orde en ritme in menselijke handelingen te eisen.

Volgens Joan Lluís Montanyé, Barcelonés, lid van de International Association of Art Critics, de beroemde Catalaanse schilder Torner de Semir, in zijn uitgebreide schilderkunstige oeuvre, «heeft hij belangstelling voor compositie en kleur, genererend van bijzonder uitgevoerde creaties waar de stempel van vastberadenheid en het contrasterende kleurenpalet duidelijk is. Hij toont figuren, landschappen en composities die een duidelijke oefening in picturaal academisme impliceren, waarbij hij zich niet terugtrekt voor een zekere formele en technische innovatie, alles binnen een onmiskenbaar persoonlijk plastisch stempel."

Kunstcriticus Josep M. Cadena zegt over Semir: "De schilder markeert met sterke en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen van elke compositie en gebruikt basale, zuivere kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk maakt hij het schilderij binnen het schilderij, en hij probeert zelfs achtergrondinterpretaties en abstracte tekens toe te voegen. Zo bereikt hij een positieve relatie tussen de verschillende vormen van artistieke expressie die hem motiveren en zijn plastische taal is veel rijker en aantrekkelijker. Hij heeft een eigen stijl die gebaseerd is op de eenvoud van de uitvoering binnen een goed gestructureerde compositie. Zijn vrouwelijke figuren hebben rustige vormen uit religieuze kunst en drukken de kalmte uit die de verwezenlijking van de geest moet gehoorzamen. De figuur dient om orde en ritme te vragen in menselijke handelingen, zijn schilderkunst is ethisch. Hij communiceert gemakkelijk positieve gevoelens bij degenen die zijn werk kennen."

Voor J. Llop S.: "Het teken, de fundamentele, sterke, precieze, incisieve penseelstreek, stelt de vorm vast, omlijnt ruimtes in de bedachtzame composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt het zien op een andere manier, het verbeeldende, komen de dromen die aansluiten bij de werkelijkheid die hij beschrijft en kleurt met een cromatisch palet dat basiskleuren, zachte tonaties combineert. Het is een persoonlijke stijl die de andere werkelijkheid van het landschap, van het figuur onthult. Interessant en aantrekkend werk, dat de kijker betovert en hem naar het pad van het verbeeldende leidt."

In overeenstemming met zijn visie op de primitieve kunsten, heeft hij zich niet al te veel beziggehouden met de sociale projection van zijn leraren; deze waren soms nameloos en hoewel zijn werken in veel landen zijn te zien, heeft hij tentoon gesproken in Europa, Amerika en Japan; het is moeilijk een volledige samenvatting van zijn cv te maken. Momenteel exposeert hij permanent in La Galería Arcadia in Madrid.

In 2003 wordt hij gekozen door het Museo de la Real Casa de la Moneda om een werk van hem te laten uitgeven op een postzegel en deel te nemen aan de tentoonstelling ter gelegenheid van XXV-jarig bestaan van de Spaanse Grondwet. Ondertussen heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

Torner de Semirs werken zijn tentoongesteld in een groot aantal Europese en Spaanse steden zoals: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Hieronder volgen enkele van de belangrijkste tentoonstellingen van de Catalaanse kunstenaar:

Meest significante tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Société des Artistes Indépendants. Parijs.

Grand Palais. Parijs.

Dan Art, Béziers-Frankrijk.

Galerie Espace. Parijs-Beaubourg.

Lions Club. Chartres Doyen - Frankrijk.

Grote tentoonstelling als eregast in de expositie van de Cercle Español. Dreux - Frankrijk.

Salon d’Automne. Clermont Ferrand - Frankrijk.

Grand Prix la Femme et l’Improbable Jeanne Gatineau. Parijs.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Parijs, Frankrijk.

La Galerie de l’Hôtel Méridien. Parijs.

L’Atelier. Platja d’Aro, Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Zwitserland.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva. Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot, Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot, Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon. Frankrijk.

Galería Campo u Campo. België.

Galería B.C.S. Estrasburgo. Frankrijk.

Haus Arnold. Frankfurt am Main. Duitsland.

Haus Berlinghoff. Heidelberg. Duitsland.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megeve-Frankrijk.

Expositie ter herdenking van 25-jarig bestaan van de Spaanse grondwet. Madrid.

Sala Constanti Art, Reus. Kerstcollectief, 2009-Tarragona.

#parisapartment