Pippo - What the Tide Took

What the Tide Took
Ik tel wat de getij heeft genomen en de lijst wordt langer dan de kust. Een zomer.
Een stem. De specifieke manier waarop het licht viel toen jij nog van mij was om te verliezen. Ik kleed me aan voor een gelegenheid die jaren geleden eindigde, en toch sta ik hier, elegant en leeg, wachtend tot het water terugkeert wat water nooit teruggeeft. De bloemen buigen zich naar me toe alsof ze troost willen bieden. Laat ik het toe. Het is het enige aanraken dat de avond geeft, en ik leer dankbaar te zijn.

* Dimensies: 100 × 75 × 2.5 cm (H × B × D)
* Medium: Originele olieverf op professioneel schildersdoek
* editie: Unieke, eenmalige originele kunstwerk
* Ondersteuning: Uitgerekt op een professioneel houten frame (klaar om op te hangen).
* Lijssnede: Ongeframed (de zijkanten zijn geschilderd, geen extern lijst inbegrepen)
* Authenticiteit: Gesigneerd op de achterzijde; omvat een Certificaat van Echtheid (COA).
* Logistiek: Professionele verpakking en volledig verzekerd verzenden vanuit Italië met tracking.

Over de kunstenaar: Pippo

Pippo (geboren in Monza) creëert werken die navigeren door het rustige terrein tussen geometrische abstractie en surrealiteit. Na een succesvolle carrière in grafisch ontwerp achter zich latend, wijdt hij zich volledig aan schilderen en vestigt zich nabij de rustige oevers van het Lago Maggiore. Zijn achtergrond is duidelijk in zijn composities—architectonisch, evenwichtig en precies—toch worden ze verzacht door een cinematografische atmosfeer die aan een herinnering of droom doet denken.

Voor Pippo is kunst een onderdompelend handelen. Hij werkt met zijn onderwerpen door verhalen in de tegenwoordige tijd in de eerste persoon te schrijven, mentaal een stap naar het doek te zetten om het moment van binnenuit te ervaren. Hoewel hij deze werelden persoonlijk binnentreedt, laat hij het fysieke doek open voor interpretatie. Zijn figuren, hoewel elegant gekleed, zijn vaak onherkenbaar. Deze anonimiteit is een uitnodiging: het zorgt ervoor dat de protagonist «iemand kan zijn», zodat de kijker zelf in de scène kan stappen en het verhaal kan bewonen.

Deze grens tussen het zichtbare en het onzichtbare definieert ook de kunstenaar. Gereserveerd en introspectief, schrijft hij privé en geeft de voorkeur aan zijn doeken die spreken. Hij houdt geen digitale aanwezigheid bij, vermijdt sociale media om dezelfde mysteriesfeer te behouden die in zijn werk te vinden is.

Met een palet van subtiele, sfeervolle tonen die worden onderbroken door beslissende kleur, verfijnt Pippo een taal van elegante economie. Zijn schilderijen—gevuld met stille dieren, scherpe schaduwen en gloeiende licht—zijn niet alleen beelden, maar open prikkelende verhalen van verlangen en gratie.