Sergio Romero - Entrelazamiento 3

Dit werk maakt deel uit van een recente schilderkunstige onderzoekslijn waarin automatische gebaar, ruimtelijke structuur en symbolische herhaling samensmelten tot één visuele taal. Hoewel ze op het eerste gezicht impulsief of spontaan kunnen lijken, ontstaat elk uit een observatie- en zuiveringsproces dat voortkomt uit een eerder werk dat veel architectonischer en precies was, ontwikkeld gedurende jaren met marker, lineaire tekening en handmatige ruimtelijke constructie.

In deze nieuwe serie verdwijnt die precisie niet: ze transformeert.

De lijn gedraagt zich niet langer uitsluitend als contour of structuur en gaat ook fungeren als energie, ritme en fysieke uitbreiding op het oppervlak. Het gebaar komt vrij, maar er bestaat nog steeds een intern ordeningssysteem. De tekens herhalen zich, de trajecten kruisen elkaar, de spanning wordt in evenwicht gebracht en de ruimte wordt afgebakend door een onzichtbare architectuur die de hele compositie ondersteunt.

Elk werk functioneert als een bewegende mentale kaart: lagen van herinnering, impulsen, trajecten en emotionele structuren die samenleven op één en hetzelfde vlak. De schijnbare chaos wordt doorkruist door bewuste beslissingen over dichtheid, leegte, balans, verzadiging en visuele richting.

De herhaling van kaders, omlopen, zenuwachtige lijnen en circulaire kernen genereert een eigen grammatica die in de hele serie herkenbaar is. Het gaat niet om toeval of puur automatisme, maar om een onderzoek naar hoe gedachte, spanning en gevoeligheid vertaald worden in een hedendaagse schilderkundige schrijfstijl.

De acrylverf vervangt hier gedeeltelijk de rigiditeit van technische tekeningen door een meer lichamelijke en fysieke aanwezigheid. Het werk wordt niet langer alleen opgebouwd: het gebeurt ook. De penseelstreek behoudt het geheugen van beweging, tijd en directe gebaart, en houdt altijd dezelfde visuele handtekening die de hele onderzoeksesthetiek bepaalt.

Deze stukken schommelen tussen:

drawing and painting,
control and expansion,
architectuur en automatisme,
schrift en abstractie.

Het resultaat is een serie die een eigen visuele taal voorstelt, waar de intensiteit van het gebaar samenleeft met een rigoureuze interne structuur en waar elke compositie fungeert als een directe uitbreiding van een mentaal, emotioneel en ruimtelijk systeem in permanente transformatie.