Sergio Romero - Entrelazamiento 4

Deze werk maakt deel uit van een recente picturale onderzoekslijn waarin automatische gebaar, ruimtelijke structuur en symbolische herhaling in één visuele taal samenkomen. Hoewel ze op het eerste gezicht impulsief of spontaan lijken, ontstaat elk uit een observatie- en zuiveringsproces afkomstig uit een eerder werk dat veel architectonischer en preciezer was, ontwikkeld gedurende jaren met markeerstift, lineaire tekeningen en handmatige ruimtelijke constructie.

In deze nieuwe serie verdwijnt die precisie niet: ze transformeert.

De lijn gedraagt zich niet langer uitsluitend als omtrek of structuur en begint ook als energie, ritme en fysieke expansie op het oppervlak te fungeren. Het gebaar wordt bevrijd, maar er blijft een intern organisatiesysteem bestaan. De tekens herhalen zich, de trajecten kruisen elkaar, de spanningen équilibreren en de ruimte wordt afgebakend door een onzichtbare architectuur die de hele compositie draagt.

Elk werk fungeert als een bewegende mentale kaart: lagen van herinnering, impulsen, trajecten en emotionele structuren die samenleven binnen één en hetzelfde vlak. De ogenschijnlijke chaos wordt doorkruist door bewuste beslissingen over dichtheid, leegte, balans, verzadiging en visuele richting.

De herhaling van kaders, banen, zenuwlijnen en circulaire kernen genereert een eigen grammatica die in de hele serie herkenbaar is. Het gaat niet om toeval of puur automatisme, maar om een onderzoek naar hoe denkwerk, spanning en gevoeligheid kunnen worden vertaald naar een hedendaagse schilderkunstige expressie.

Schilderachtige acryl vervangt hier een deel van de rigiditeit van technisch tekenen door een meer lichamelijke en fysieke aanwezigheid. Het werk wordt niet langer alleen opgebouwd: het gebeurt ook. De penseelstreek behoudt het geheugen van beweging, tijd en directe gebaar, en behoudt altijd hetzelfde visuele zegel dat de hele onderzoeksverzameling definieert.

Deze stukken oscilleren tussen:

- tekenen en schilderen,
- controle en expansie,
- architectuur en automatisme,
- schrijven en abstractie.

Het resultaat is een serie die een eigen visuele taal voorstelt, waar de intensiteit van het gebaar samenlevt met een strikte interne structuur en waar elke compositie fungeert als een directe uitbreiding van een mentaal, emotioneel en ruimtelijk systeem in voortdurende transformatie.