Sergio Romero - Entrelazamiento 8

Dit werk maakt deel uit van een recente schilderkundige onderzoeksgang waarin het automatische gebaar, de ruimtelijke structuur en de symbolische herhaling samensmelten tot één visuele taal. Ook al lijken ze op het eerste gezicht impulsief of spontaan, elk proces ontstaat uit een observatie- en verfijningsproces afkomstig uit een eerder werk dat veel architectonischer en preciezer is opgebouwd, jarenlang ontwikkeld met marker, lijntekening en handmatige ruimtevorming.

In deze nieuwe serie verdwijnt die precisie niet: ze transformeert.

De lijn gaat zich niet langer uitsluitend gedragen als contour of structuur, maar wordt ook actief als energie, ritme en fysieke expansie op het oppervlak. Het gebaar wordt bevrijd, maar er blijft een intern organisatiestelsel bestaan. De tekens herhalen zich, de trajecten kruisen elkaar, de spanning wordt in evenwicht gebracht en de ruimte wordt afgebakend door een onzichtbare architectuur die de hele compositie ondersteunt.

Elk werk functioneert als een denkkaart in beweging: lagen van geheugen, impulsen, trajecten en emotionele structuren die samenleven op hetzelfde vlak. De schijnbare chaos wordt doordrongen door bewuste beslissingen over dichtheid, leegte, evenwicht, verzadiging en visuele richting.

De herhaling van kaders, omringen, zenuwachtige lijnen en circulaire kernen genereert een eigen grammatica die in de hele serie herkenbaar is. Het gaat hier niet om toeval of puur automatisme, maar om een onderzoek naar hoe gedachte, spanning en gevoeligheid vertaald kunnen worden in een hedendaagse schilderkunstige schrijfwijze.

De acrylverf vervangt hier deels de rigiditeit van technisch tekenen door een meer lichamelijke en fysieke aanwezigheid. Het werk wordt niet langer alleen opgebouwd: het gebeurt ook. De streek bewaart de herinnering aan beweging, tijd en directe gebaar, en behoudt telkens hetzelfde visuele kenmerk dat de hele onderzoeksvleugel vormt.

Deze stukken oscilleren tussen:

drawing en painting,
controle en expansie,
architectuur en automatisme,
schrijven en abstractie.

Het resultaat is een serie die een eigen visuele taal voorstelt, waarin gestualiseerde intensiteit samenleeft met een strikte interne structuur en waarin elke compositie fungeert als een directe uitbreiding van een mentaal-, emotioneel- en ruimtelijk systeem in voortdurende transformatie.