Bruce Weber - Bruce Weber (VERY FRESH) - 1986

Je bezoekt de SUPER POPULAIRE VERKOOP OP ÉÉN VERKOOP bij 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen, Duitsland) - met INTERNATIONALE FOTO-ALBUMS uit mijn PRIVÉVERZAMELING en uit RECENTE AANWINSTEN.

SCHAARSTE KANS om dit begeerde Bruce Weber-titel aan te schaffen.

Prachtige tentoonstellingkatalogus (Kunsthalle Basel 17. mei tot 22. juni 1986) van de beroemde Amerikaanse modefotograaf en filmregisseur Bruce Weber, geboren 1946, bekend om zijn werk met modehuizen en tijdschriften.

ZEER VERS INGEVOERD TOESTAND.

5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en correcte beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en gecombineerde verzending wereldwijd.

Kunsthalle Basel, 1986. Eerste editie, eerste druk.

Softcover (zoals uitgegeven). 240 x 300 mm. 34 pagina’s. Voorwoord en foto’s door Bruce Weber. Foto’s: Bruce Weber. Tekst: Engels, Italiaans, Duits.

Toestand:
Binnen- en buitenkant supervers, schoon met geen vlekken en zonder vlekvlekjes. Binnenin de laatste pagina’s licht geitst aan de bovenhoek rechtsboven (niet ernstig), buitenkant zeer lichte gebruikssporen. Over het algemeen nette staat.

Prachtige catalogue van Bruce Weber - in zeer verse staat.

Bruce Weber is beroemd om uitstekende fotoboeken zoals "Bear Pond", 1990 ("The open book", Hasselblad Center, bladzijde 346; "802 photobooks from the M. + M. Auer collection", bladzijde 685; "Book of Nudes" door Alessandro Bertolotti, bladzijde 265) of "O Rio de Janeiro", 1986 ("802 photobooks from the M. + M. Auer collection", bladzijde 668; "The Book of 101 Books" door Andrew Roth, bladzijde 254).

"Bruce Weber heeft meerdere films geregisseerd, waaronder Let's Get Lost (1988), een documentaire over de jazzmuzikant Chet Baker, en Chop Suey (2001), een portret van een worstelaar. Let's Get Lost ontving een Academy Award-nominatie voor Best Documentary Feature en een Cinecritica Award op het Venetië Filmfestival. Weber is ook de oprichter en mede-eigenaar van Little Bear Press, dat boeken publiceert en het onafhankelijke kunsttijdschrift All-American.

Bruce Weber is beschuldigd van seksuele aanranding door meer dan 20 modellen en is onderwerp geweest van drie rechtszaken, die allemaal tot schikkingen hebben geleid. Hij woont momenteel in Miami en is getrouwd met Nan Bush, die ook zijn agent is.

Weber werd geboren in Greensburg, Pennsylvania, in een Joodse familie. Zijn modefotografie verscheen voor het eerst eind jaren zeventig in GQ Magazine, waar hij regelmatig voor de voorpagina kwam. Nan Bush, zijn langdurige metgezel en agente, slaagde erin een contract te krijgen bij Federated Department Stores om de Bloomingdale’s postordercatalogus van 1978 te fotograferen. Hij kreeg in de late jaren tachtig en vroege jaren negentig de publieke aandacht met zijn reclamebeelden voor Calvin Klein. Hij werd aanvankelijk benaderd door Klein om te werken aan een ondergoedcampagne, en Weber haalde inspiratie uit Herbert List’s fotoshoot in Santorini. Zijn eenvoudige zwart-witopnamen, met een naakte vrouw en man op een schommel die elkaar aankijken, twee geklede mannen in bed, en model Marcus Schenkenberg die suggestief jeans vasthoudt voor zichzelf in een douche, brachten hen beiden in de nationale schijnwerpers. Zijn foto voor Calvin Klein van Olympische atleet Tom Hintnaus in witte slips is een iconisch beeld. Hij fotografeerde de Winter 2006-collectie van Ralph Lauren.

Sommige van Webers vroegste modefotografie verschenen in de SoHo Weekly News en bevatte een spread van mannen die alleen ondergoed droegen. De foto's leidden tot controverse en sommige mensen zeiden dat hij nooit meer werk als modefotograaf zou vinden. Deze reputatie bleef hangen zoals hij zegt: "Ik werk eigenlijk niet veel editorially in een groot aantal tijdschriften omdat veel tijdschriften mijn soort foto's niet willen. Het is te risicovol voor hen."

Na fotoshoots voor en van beroemde mensen (velen van wie te zien waren in Andy Warhol’s Interview-tijdschrift), maakte Weber korte films van tienerbokserjes (Broken Noses), zijn geliefde honden en later een langer filmwerk getiteld Chop Suey. Hij regisseerde Let's Get Lost, een documentaire uit 1988 over jazz-trompettist Chet Baker.

Weber’s foto's zijn af en toe in kleur; meestal zijn ze echter zwart-wit of in verschillende tonale tinten. Ze verschijnen in verzamelwerken in boeken zoals A House is Not a Home, evenals Bear Pond en Gentle Giants. Laatste twee zijn boeken met zijn foto’s van zijn huisdieren.

Weber begon in de midden jaren tachtig samen te werken met crooner Chris Isaak en fotografeerde Isaak in 1986 voor zijn tweede album, Chris Isaak. In 1988 fotografeerde Weber een topless Isaak in bed voor een modereportage in Rolling Stone. Isaak verscheen in Let’s Get Lost en Weber heeft een videoclip geregisseerd voor Isaak. Weber fotografeerde Harry Connick, Jr. voor zijn album Blue Light, Red Light uit 1991. In 1993 fotografeerde Weber zanger-songwriter Jackson Browne voor diens album I’m Alive uit 1993.

Zijn advertentiecampagnes omvatten projecten voor Calvin Klein, Ralph Lauren, Pirelli, Abercrombie & Fitch, Revlon, Miu Miu, Armani, Louis Vuitton en Gianni Versace. Zijn redactioneel werk is verschenen in Vogue, GQ, Vanity Fair, Elle, Life, Interview en Rolling Stones magazines.

Weber exposeert zijn werk in prominente musea over de hele wereld, vaak in nauwe samenwerking met de curator en kunstadviseur Dimitri Levas om zijn visie te realiseren. Wevers meest recente solo-tentoonstellingen omvatten Far From Home bij Dallas Contemporary (2016), Detroit: Bruce Weber bij het Detroit Institute of Arts (2012), en Haiti/Little Haiti (2010) bij het Museum of Contemporary Art in North Miami.

In december 2017 diende model Jason Boyce een rechtszaak aan tegen Weber bij het New York State Supreme Court, met beschuldigingen van seksuele intimidatie, waaronder ongepaste aanrakingen en kussen tijdens een casting-sessie in 2014. De rechtszaak richt zich ook tegen Jason Kanner van Soul Artist Management, dat Boyce destijds vertegenwoordigde ten tijde van de vermeende aanranding, en Little Bear Inc., het productiebedrijf van Webers partner Nan Bush. Een tweede model, Mark Ricketson, kwam in december 2017 naar voren met soortgelijke claims en sloot zich aan bij Boyce’s rechtszaak tegen Weber.

Weber heeft deze beschuldigingen ontkend en tegen The New York Times verklaard dat de beschuldigingen “onwaar” waren en dat hij nog nooit iemand onbeleefd had aangeraakt.

In januari 2018 belichtte The New York Times seksuele aanrandingsbeschuldigingen door 15 mannelijke modellen tegen Weber.

In januari 2019 werd gemeld dat Weber had gevraagd om de oorspronkelijke aanklacht van Jason Boyce te seponeren, met bewijs dat het model hem na en voor de shoots uitdagende foto’s en berichten had gestuurd.

Tegen 2020 begonnen de rechtszaken tegen Weber schijnbaar terug te lopen, en in juni 2020 werd Lisa Bloom, een ervaren advocate op het gebied van intimidatiezaken die Weber’s aanklagers in verschillende rechtszaken vertegenwoordigt, bevolen Weber 28.000 dollar aan proceskosten te betalen nadat Boyce weigerde bepaalde vragen tijdens een ondervraging te beantwoorden.

In september 2021 waren de drie zaken tegen Weber elk ofwel gedismissed of werden ze geregeld voor onbekende bedragen.

Op 3 april 2024 publiceerde The Hollywood Reporter een interview met Alan Ritchson waarin de Reacher-ster reageert op eerdere beschuldigingen tegen Weber en Mario Testino, gerapporteerd door The New York Times:
Sommige van de verhalen waren net zo als het mijne. Ik begon net een platform op te bouwen en mijn stem in de zaak te krijgen, en ik vroeg me af: ‘Moet ik iets zeggen?’ Want alle verhalen die die modellen vertelden, waren van mezelf. Het klopt allemaal.

Weber is getrouwd met Nan Bush, die ook zijn agent is en een van zijn medewerkers.

In een interview uit 2002 zei hij: "Ik heb veel geweldige romances gehad. Mannen en vrouwen, ik voel bijna elke dag verliefd kunnen worden. Ik voel sorry voor mensen die dat niet voelen."

Sinds 1998 woont hij in Miami."