James Joyce - Dubliners - 1954-2003

1 "Dubliners" van James Joyce - The Modern Library Library, New York - 1954 eerste Amerikaanse editie - 14 cm x 12 cm - staat: goed, in oorspronkelijke stofomslag met lichte slijtage in Mylar-hoes, naam op de titelpagina.

2 "Dubliners" van James Joyce, gecorrigeerde tekst en hedendaagse fotografieën door Dr. Clarke - Folio Society, Londen - 2003 eerste Thus-editie - 20 cm x 15 cm - staat: zeer goed, alle foto’s aanwezig, in slipcase

Dubliners is een verzameling van vijftien korte verhalen van James Joyce, geschreven tussen 1904 en 1907. Voor het eerste maal gepubliceerd in 1914 presenteert Dubliners een naturalistische weergave van het Ierse middenklasseleven in en rond Dublin in het vroege twentieth‑eeuwse tijdperk. De verhalen werden geschreven toen het Ierse nationalisme op zijn hoogtepunt was, en er een zoektocht naar een nationale identiteit en doel bestond; op een kruispunt van geschiedenis en cultuur werd Ierland geraakt door verschillende samenkomende ideeën en invloeden. Joyce voelde dat Iers nationalisme, net als het katholicisme en het Britse bewind over Ierland, verantwoordelijk was voor een collectieve verlamming — een thema dat door veel van het werk loopt. Hij zag Dubliners als een “net gepolijst spiegelbeeld” dat werd opgehouden voor de Ierlanders en als een “eerste stap richting hun spirituele bevrijding”. Joyce’s concept van epifanie wordt geïllustreerd in het moment dat een personage zelfinzicht of verlichting ervaart. De eerste drie verhalen in de bundel worden verteld door jonge jongens als protagonist; de daaropvolgende verhalen zijn in de derde persoon geschreven en behandelen het leven en de zorg van progressively oudere mensen, in lijn met Joyce’s indeling van de verzameling in “kindertijd, adolescentie, volwassenheid en openbaar leven”. Veel van de personages in Dubliners verschenen later in kleine rollen in Joyce’s roman Ulysses.