Spanish School (c.1920) - A Mediterranean Silence

PUERTO SILENCIOSO

Werk met leesbaar handtekening onbekend.

Mediterrane Spaanse School / Catalaanse of Valencianische school

Begin van de XXe eeuw, waarschijnlijk ca. 1900-1920.

Olieverf op doek.

Afmetingen: 45,5 x 60 cm.

1. IDENTIFICATIE

1.1. Werk

Port-of-slag of scheepsplein met kleine boten die liggen, figuren van het volk en witte mediterrane architectuur.

Het werk draagt een handtekening in de rechteronderhoek, hoewel de leesbaarheid van de handtekening moeilijk vast te stellen is.

De scène toont een open ruimte langs het water.

Op de voorgrond werken of rusten diverse figuren nabij de boten.

In de achtergrond vormen een rij witte huizen, bomen en kleine menselijke groepjes een sfeer van alledaags leven, stil en helder.

1.2. Chronologie

Van de ondersteuning, techniek, compositie en schilderkunstige gevoeligheid kan het werk tussen de late negentiende eeuw en de eerste decennia van de twintigste eeuw geplaatst worden.

De meest voorzichtige optie zou zijn om het te catalogiseren als:

Mediterrane School, waarschijnlijk Catalaans of Levante, ca. 1900-1920.

2. ARTISTIEKE BESCHRIJVING

De compositie bezit een rustige schoonheid.

Het zoekt geen spectaculaire marinescène,
maar een eenvoudige scène,
bijna stilstaand,
waar de haven verschijnt als plek van werk, rust en samenzijn.

Het water neemt de onderste voorgrond in beslag,
met donkere reflecties en beheersde penseel.

Aan de oever introduceren de boten diagonale lijnen die de blik naar het centrum van de scène leiden.

De achtergrondarchitectuur is uitgewerkt met tonen wit, oker en warme grijze.

De gevels worden niet minutieus beschreven.

Ze worden gesuggereerd door massaconcentraties, vensters, balkons en kleine lichttoetsen.

De figuren zijn klein,
maar essentieel.

Ze geven schaal,
leven,
en een(discreet) menselijkheid aan het geheel.

3. SCHOOL EN PICTUUR AFINITEITEN

Het werk valt binnen een gevoeligheid die dicht bij de mediterrane schilderkunst van het fin-de-siècle ligt.

Het zou kunnen relate­ren aan de sfeer van de Catalaanse volks- en zeevaartschool, evenals aan bepaalde Levantijnse talen die verbonden zijn met de havenlandschap, gefilterd licht en het volk aan zee.

Het lijkt geen volledig impressionistisch werk.

Ook niet strikt academisch.

Zijn aard ligt dichter bij een observatie-schilderkunst,
en de aanwezigheid van vissers doen denken aan een kunstenaar gevormd in de mediterrane omgeving, mogelijk Catalaans, Valenziaans of Balearisch.

4. HANDTEKENING EN AUTHENTIE

De handtekening, geplaatst in de rechteronderhoek, laat geen zekere leest toe.

Op het oog zou het kunnen beginnen met een brede dalende grafie, gevolgd door een langdurige achternaam, maar het is onverstandig om een identificatie te forceren zonder vergelijkend onderzoek.

De meest eerlijke catalogus zou zijn:

Werk met handtekening, niet geïdentificeerd auteur. Mediterrane School, waarschijnlijk Catalaans of Levantino, ca. 1900-1920.

Als onderzoekslijn zou het interessant zijn de handtekening te vergelijken met zee- en kustlandschappers die actief waren in Catalonië, Valencia, de Balearen en het zuiden van Frankrijk in de eerste decennia van de twintigste eeuw.

5. STAAT VAN BEWAARING

Het werk vertoont tekenen van zijn ouderdom.

Craquelé, lichte verliezen, wrijfsporen, vuil oppervlakte en variaties in de spanning van het doek zijn waarneembaar.

De keerzijde toont een oud doek gespannen op een houten lijst.

De foto’s maken deel uit van de beschrijving en laten het schilderij, de handtekening, het schilderoppervlak en de achterzijde zien.

6. BESCHOUWING

Deze schilderkunst heeft een serene schoonheid.

Het moet zich niet opleggen.

Een haven.
Een paar boten.
Kleine figuren.
Witte huizen onder een stille licht.
Alles lijkt deel uit te maken van een alledaagse wereld,
maar al ver, al ver weg.

Het werk bewaart die bijzondere gevoeligheid van oude mediterrane taferelen:
de arbeid aan zee,
de trage levenswijze van de dorpen,
de lichtval op de kalk,
de stilte van het water.

Een schilderij voor wie de liefde voor het landschap waardeert,
de herinnering aan havens,
en werken die ruimte laten zodat de blik zijn eigen emotie kan bouwen.