Giovanni Parlato (1957) - Contadina con capra

Zeer mooi olieverfschilderij op doek ondertekend Giovanni Parlato (Vico Equense, 1957) voorstellend een jonge peasant uit Campaniëse tradities die bezig is een bruine geit met halsband en bel te voeden. De vrouwelijke figuur, gedragen in een grijze rok, donkerblauwe schort, tailleband, donkere corset en wit overhemd, draagt een rood bloemetjeshoofdoek rondom het hoofd — een cromatische dominante element dat meteen de aandacht trekt. De houding is natuurlijk en nonchalant, met de linkerarm die de rok vasthoudt en de rechterarm uitgestrekt naar de geit, in een gebaar van liefdevolle dagelijkse landelijke taferelen.
De achtergrond is behandeld met vlotte, levendige penseelstreken, typerend voor de post-impressionistische traditie, met touches van groen, ochre en aarde die een onbepaalde landelijke landschap oproepen. Het licht is diffuus en warm, waardoor de figuren omhuld worden met zachtheid zonder duidelijke directe lichtbronnen. De cromatiek is rijk en contrasterend: het heldere blauwtje van de schort werkt in dialoog met de rode hoofddoek en de bruine tinten van de geit, waardoor een levendige maar evenwichtige harmonie ontstaat.
De geit — nauwkeurig anatomisch en schildertechnisch gepresenteerd — bezet de linkermijl van de compositie, met het hoofd dat naar de menselijke figuur is gericht in een houding van vertrouwen. Het detail van de oranje halsband en het belletje geeft zorgvuldige beschrijving weer in de weergave van het dier.
Het werk in een originele gouden en groene lijst, als eerbetoon; daarom zal elke klacht over eventuele onvolkomenheden niet worden geaccepteerd.

Geboren in Vico Equense op 22 februari 1957 in het hart van de Sorrento-peninsula, vormt Giovanni Parlato zich artistiek aan het Instituut voor Kunst van Sorrento en vervolmaakt zich aan de Accademia di Belle Arti di Napoli, waar hij die technische beheersing van kleur en licht verfijnt die kenmerkend zal worden voor zijn gehele oeuvre.
Zijn schilderkunst distantieert zich bewust van de kunststromingen die met abstractie verbonden zijn, en omarmt vastberaden de grote Italiaanse figuratieve traditie. Het is een duidelijke keuze, geen retrogressie, maar trouw aan een taal die de mens, het landschap en het dagelijks leven centraal stelt — teruggevoerd via losse, vibrerende penseelstreken doordrenkt met zuidenlicht.
In 1978, nog erg jong, debuteert hij bij de International Art Gallery van Vico Equense, waar hij een tienjarige overeenkomst krijgt die hem in staat stelt zijn schilderkunst in zijn eigen land bekend te maken. Het(mark]t] is het begin van een tentoonstellingspad dat zich in enkele jaren buiten de grenzen van Campanië zal uitstrekken.
De internationale doorbraak komt in 1996, wanneer de kunstenaar naar Beiroet reist om het portret van de Maronitische Patriarch en de Libanese ambassadeur in Rome te maken — een opdracht die zijn portretteerkunst bevestigt en hem in een context van institutionele opdrachtgever van topniveau projecteert. In hetzelfde jaar exposeert hij in Arte e Arte Gallery in Torre Annunziata, La Scintilla in Vico Equense en het Centro d'Arte Engema in Pagani (Salerno).
Van 1997 tot 1999 neemt hij deel aan Expo Arte in Bari. In 1998 verhuist hij naar Cadaqués (Barcelona), waar hij een solo-expositie houdt in de Sala d'exposicions Casinò. In 2000 is hij een van de hoofddeelnemers van de Mostra Mercato d'Arte in Padova. In 2001 keert hij terug naar Cadaqués, met groot succes onder verzamelaars, zozeer dat hij in 2005 opnieuw wordt gepresenteerd met een solo-expositie in Galería de Arte Frvela in Madrid.
In 2007 wordt hij het middelpunt van een solotentoonstelling in het cultureel centrum Graziart in Bitonto, waar de burgemeester Nicola Pice over hem schrijft: «De schilderkunst van Giovanni Parlato verrafft een neiging om de realiteit, voor de ogen van de toeschouwer, als een “spectaculaire” vorm weer te geven, oftewel als kunstvorm die via de ogen gepercipieerd moet worden, zonder symbolistische neigingen: het schilderij vult zich zo met licht en kleuren voor het scherpe gevoel van het zicht».
Parlato's artistieke toon vindt uitdrukking in zees scènes en landschapsgezichten, zonovergoten velden en figuren uit het dagelijks leven — een schilderachtig universum waarin het landelijke Campanië, zijn kleuren en zijn eenvoudige menselijkheid tot universele onderwerpen uitgroeien, behandeld met de cromatische gevoeligheid van iemand die de grote Napolitaanse traditie uit de negentiende eeuw kent en deze herschept met een persoonlijke en hedendaagse taal.

Zijn werken bevinden zich in particuliere collecties in Italië, Spanje en Libanon, en worden regelmatig behandeld door de belangrijkste Italiaanse veilinghuizen.