Stefano - Poppies in Summer

Poppies in Summer

Een vrouw en een jonge meid zitten naast elkaar in een zonovergoten weiland vol helderrode klaprozen en gouden veldbloemen, hun bijpassende strooien hoeden versierd met karmijnrode linten die echoën met de bloei rondom hen. Het zwarte corset van de vrouw vormt een scherp contrast met haar vloeiende witte stijltop/rok, terwijl het kind in lichtblauw peinzend vooruit kijkt. Roldende donkere heuvels lossen op onder een hemel met wolkenstroken. Dikke, sculpturale impasto-kwastvoering geeft elk bloemblad en elk grassprietje leven met duidelijke, energieke penseelstreken, waardoor het doek straalt van warmte.

Formaat: 100 x 75 x 2,5 cm (H x B x D)
Uitgelegd op hout en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professioneel olieverf op hoogwaardig canvas
- Inlijsting is niet inbegrepen (de randen afgelijnd)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig uw adres voordat u betaalt; als u het later wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens signature paletmes-impasto verbeelding en abstractie verenigt, waardoor modern landschap in het gebied van gevoel wordt getrokken. Werkend met gelaagde olieverven bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—bergruggen vangen de zon, gekrabde passages ademen, en horizonnen worden geïmpliceerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp in het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn proces is fysiek en ritmisch: het mengen van dichte pigmenten, het neerleggen en tillen van verf, en het laten kruipen van mesje zodat tijd op het oppervlak blijft gegrift. Stadslijnen lossen op in gebaren; weiden veranderen in chromatische getijden.

De doeken van Stefano openen een gesprek tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen geheugen en plaats. Hij zet herinnering om in beweging en plaatsen in gevoel, en nodigt kijkers uit te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende afstand.