Gaetano D' Aquino (1969) - Il Pensatore

Olio su tela 40x45 di Gaetano D' Aquino con foto autenticata

Gaetano D`Aquino is geboren in Catania op 30 augustus 1969, waar hij momenteel woont en werkt. Nadat hij het diploma van artistieke maturiteit aan het lyceum heeft behaald, heeft hij zich aangesloten bij verschillende hedendaagse kunstbewegingen.

D`Aquino is aan zijn persoonlijke reis in de schilderkunst begonnen, waarin hij zijn creatieve visies tot leven brengt via verschillende thema's en technieken. Dit parcours heeft hem tot een onderscheidend vertegenwoordiger van de hedendaagse kunst gemaakt.

De werken van D`Aquino zijn aangekocht door talloze belangrijke openbare en privécollecties en hebben hun weg gevonden naar talrijke gespecialiseerde tijdschriften en kunstkataloogg.

MOSTRE PERSONALI E COLLETTIVE:

1998 Maggio Artistico Catanese, Catania (collectief)

2000 Galleria, Il Massimo, Catania (persoonlijk)

2000 Incontro con La Pittura, Mascalucia (collectief)

2001 Galleria, Giotto, Catania (persoonlijk)

2004 Prima rassegna d`arte contemporanea, BOHEMIEN, palazzo comunale, Acireale

2004 Evento d`Arte KATACLOÒ, Teatro Metropolitan, Catania (Collectief)

2004 Galleria, Il Massimo, Catania (persoonlijk)

2005 Seconda Estemporanea di Pittura a cura di Vittorio Sgarbi, Nineo

2005 Premio Letterario e Artistico ARETUSA Terzo Millennio, sez. pittura, primo classificato, Centro Siculo per la Diffusione della Cultura, Sede Regionale Siracusa

2006 I Colori Dentro e Fuori il Rettangolo Verde, Rassegna di Arti visive Contemporanea, Hotel Luna, (Oleggio Castello, Milano) a cura di Donat Conenna

2007 Arte Fiera, Le Ciminiere, Catania

2007 Galleria, Arte Nuvò, Catania (persoonlijk)

2007 Galleria, Art Gallery Ortigia, Siracusa (persoonlijk)

2008 Tremestieri, Arte XIV edizione, Tremestieri Etneo

2009 Galleria, Il Massimo, Catania (persoonlijk)

2012 Galleria, Civico 69, Firenze (persoonlijk)

2015 Giornata dell`Arte e della Creatività EMPIRE, Catania (collectief)

2015 Europa Eventi Arte, centro commerciale Porte di Catania (Collectief)

2016 Galleria, Collezioni Contemporanee, Enna Bassa (collectief)

GAETANO D`AQUINO E LA VERITÀ DELL`ESSERE DI DONAT CONENNA

Per raggiungere la verità dell`essere (nel personaggio, nell`oggetto, e in ogni altro concetto visivo) occorre ci sia la sofferenza del procedere cognitivo. Tradotto in woorden: je moet kunnen schilderen.

In een tweede fase kunnen we alle bewegingen van het “es” (uitdrukken, extern, escuteren, exposeren) overwegen die de mens tot uitdrukker van de realiteiten brengt, extern en intern.

Om de zaak D`Aquino in het juiste licht te plaatsen, Gaetano D`Aquino uit Catania, moet Cartesia parafraseren. Ik schilder, dus ben ik. Een axioma dat de mythe van het beeld, waarvan wij ons allemaal onbewust drager zijn door culturele erfenis, aanwijst als de mogelijkheid dat het denken het wezen kan bereiken. Voor kunstenaars is dit soort “Buonarroti-syndroom”, (“Waarom praat je niet?”) natuurlijk meer of minder gevoelsmatig gerelateerd aan de eigen vertelmogelijkheden.

De redenen waarom Gaetano D`Aquino dichter bij het witte doek komt en het “incigna” ervan, beginnend met het schetsen van grafiek, die vervolgens wordt verlicht door kleuren, en zo de genade van de waarheid aan het bereikte beeld geeft, liggen juist in die operatief mimeerproces, dat wij gewone stervelingen niet kunnen doen: terugbrengen op het oppervlak - op het doek, beperkt en beperkend - de externe en interne horizonten van het landschap, voorwerp, personage, concept.

Een operatie die, in verschillende stijlen, door de eeuwen heen de geschiedenis van de kunst heeft doorlopen maar die voca (van vocare, roepen) steeds zeldzamer kunstenaars van een ‘totale’ realiteit opleverde, zoals D`Aquino.

Beelddenker, vooral anatomisch, wat goed omschreven kan worden als hyperrealist, wanneer in zijn civiele, seculiere, heilige iconen het afgebeelde onderwerp op de voorgrond behoudt, op het doek, tegen de verleiding van het samenvatten, het essentielliseren. Het zachte “Lichaam van een vrouw” is de vertelling van een vrouwenlichaam: niemand zal het andere zien.

D`Aquino werkt met oneindige fijnmazigheid, speels met een capillaire markering van de epidermale details van het werk, die vervolgens wordt samengecodeerd in een reeks kleurige glanslagen, totdat het unicuum van het onderwerp ontstaat, net alsof de schilder uit Catania aan de wereld die (eens zeldzame) fragmenten van plastische integriteit wil ontlokken en deze voor altijd op zijn doeken wil laten herleven. Maar zo is het niet te zeggen, natuurlijk.

En zo zijn zijn langzame, bedachtzame neiging naar de realiteit: ook in de stilstand van een enkel fotogram, het zijn en leven van een landschap, van een object, van een personage, van een concept, worden doorkruist door een licht dat wij bij definitie “fotografisch” noemen, maar wat in Gaetano D`Aquino niets anders is dan de wellustige wens om de mimeer van de absolute natuur te bereiken, om rigoureus de omringende werkelijkheid te markeren, en om exacte somatische trouw aan de anatomieën terug te geven.

Het zou gemakkelijk zijn, zoals altijd gebeurt bij realistische, hyperrealistische schilders, ook in dit geval, de inmiddels verouderde rechten te roepen tot interpretatie die de mens onmiskenbaar moet opeisen, en die — historisch vastgesteld — heeft geleid tot het concept kunst richting de niet-onderscheiding tussen betekenis en betekenisdrager van het abstractisme, richting de conceptuele toeval van performances, richting het alledaagse gestileerde van de vormloze kunst, pardon informele kunst, richting de automatisme van fotografische klikken, richting de niet-spiegelende, eigenlijk virtuele waarheid van digitale kunst, richting de illusies van kinetische kunst. In één woord, richting de chaos van definities.

Tienduizenden jaren na Altamira weten we nog steeds niet wat kunst is. Precies het tegenovergestelde van de koers die deze Siciliaanse operator heeft gevolgd, met zijn herbevestigde, kalme, tastbare, antropische volledige narratieve voorstelling.

Donat Conenna

KORTE BESCHRIJVING VAN MIJN ARTISTIEKE VISIE

Vanaf mijn jeugd had ik het voorrecht me onder te dompelen in kunst en bewonderde de prachtige portretten van Emanuele Di Giovanni, de beroemde schilders uit Catania. Dit was de eerste betovering die mijn fascinerende reis in de schilderkunst ontketende; een pad vol artistieke successen, solo-exposities en werken die overal ter wereld te zien zijn. Ik begon met portretschilderkunst om vervolgens verschillende thema’s aan te pakken zoals landschappen, stillevens en de naakten.

Ik persoonlijk probeer uit te drukken en onder de aandacht te brengen wat anderen niet zien en het met mijn ogen zichtbaar te maken. Ik definieer schilderkunst als een stille poëzie, zoals Leonardo Da Vinci zei.

Vandaag, na een lange schilderervaring en na het aangaan van diverse onderwerpen, ben ik me gaan richten op de diepe studie van Sicilië, mijn land. In het bijzonder op water, in al zijn tinten, reflecties, kleuren, glans, transparantie en als levensaspect, kenmerkend voor mijn eiland; zoals de vulkaan Etna, ook deel van mijn studies, met zijn lavastromen.

Tot nu toe heb ik gerealiseerd dat de studie van water een van de moeilijkste dingen is om te representeren en bij het bekijken van Turner's schilderijen heb ik begrepen dat water en licht bijna onmogelijk te essensialiseren zijn.

Gaetano D`Aquino