Matteo Ciffo - Origini - Teschio 2

*CAUSA CHIUSURA LA SPEDIZIONE PARTIRA' IL GIORNO 18/06/26*

- Hedendaagse beeldhouwkunst van Matteo Ciffo (Italië - 1987). Titel Origini - Teschio 2
- Jaartal 2025. Editie nr. 1/40 - Ondertekend en geverifieerd door de kunstenaar, met authentic certificaat
- Materiaal: verloren-wieriging in brons
- Uitstekende staat



Verzameling ORIGINI

Voorafgaand aan de fragmentatie.
Vóór de architectuur van het geheugen.
Vóór de blokken, de erosies en de onmogelijke reconstructies.

Origini ontstaat als het eerste contact met de archetypische materie van de mens: de schedel.
Niet als symbool van de dood, maar als oorspronkelijke structuur, matriz, absolute getuigenis van de tijd.

Deze bronzen werken vertegenwoordigen het begin van het onderzoek dat later zal leiden tot de collectie Frammenti.
Als Frammenti het geheugen dat wordt verbroken onderzoekt, de verarming en de reconstructie van identiteit door middel van geometrische modules en sculpturale architecturen, vormt Origini het initiële kernpunt: de essentiële vorm waaruit alles afstamt.

Brons speelt hier een fundiale rol.
Eeuwig, historisch, bijna ritueel materiaal, bewaart het oppervlak als een door de tijd versleten huid.
De verticale insnijdingen kruisen de schedel als temporele stratificaties, sedimentaties van herinnering, primitieve sporen van een taal die nog onbekend is.

In Origini is de vorm nog integraal.
Zij is niet gebroken.
Zij is nog geen fragment.

Maar bevat al alles wat daarna zal komen.

De werken uit de serie Frammenti ontstaan inderdaad uit deze initiële spanning:
de wil om het klassieke lichaam om te vormen tot hedendaags artefact, om de perfectie te onderbreken door leegte, de kubus, erosie en suspensie.

Origini is dus het nulpunct van het onderzoek.
De oer-materie waaruit de opeenvolgende architekturen van het geheugen voortkomen.

Waar Frammenti de des-integratie van identiteit in de tijd vertelt, draagt Origini nog steeds het zaad van die primitieve oorsprong.






MATTEO CIFFO

Geboren in Biella in 1987, sinds 2007 ontwikkel ik een onderzoek gericht op materie, haar transformatie en het geheugen dat ze bewaart. Mijn werk ontstaat uit een directe relatie met nobele en complexe materialen zoals poeders van marmer en steen, natuurlijke pigmenten, aardtinten, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet als eenvoudige expressieve instrumenten, maar als levende aanwezigheid, dragers van tijd, geschiedenis en de mogelijkheid tot heropleving.

Door een proces dat ik eerder als ritualistisch dan als sculpturaal beschouw: een wedergeboorte van de steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit observatie en de wens om leven terug te geven aan wat verbroken, verlaten of vergeten is. Fragmenten en afval, vaak afkomstig uit het werk van andere beeldhouwers, worden de oorspronkelijke materie voor mijn werken.
Het gaat om materialen die al een eigen verhaal dragen. Ik ontbind ze en hercomposeer ze, waardoor vormen ontstaan die niet langer toebehoren aan hun vorige staat, maar aan een nieuwe toestand. Elk werk komt voort uit een fragiele balans tussen verlies en hergeboorte, tussen geheugen en mogelijkheid, waardoor het moment zichtbaar wordt waarop de materie ophoudt te zijn wat zij was en iets anders wordt.

Het pad neemt de vorm aan van een transformatie die traditionele beeldhouwkunst overstijgt, naar een bijna alchemische dimensie neigend. Ik gebruik materialen die al een bestaan hebben gehad, ontbind ze en herassembleer ze om nieuwe vormen en identiteiten te creëren. Elke creatie ontstaat uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en herinnering, waardoor een voortdurend veranderingsstadium zichtbaar wordt.

Het onderzoek confronteert zich met materialen die een diepe contradictie belichamen: ogenschijnlijk eeuwig en onvernietigbaar, maar tegelijkertijd gevoelig en kwetsbaar. Wat immutabel lijkt, onthult een instabiele aard, in staat om te reageren, te oxideren en in de loop van de tijd te transformeren. Deze conditie maakt materie een actieve deelnemer aan het werk, betrokken in een voortdurende dialoog met tijd en omgeving.

Perfectie laat ruimte voor kwetsbaarheid, en eeuwigheid manifesteert zich als een levende en menselijke ervaring. Materie is niet ondergeschikt, maar wordt medeauteur, waarbij op het oppervlak sporen van gebaar, proces en eigen evolutie bewaard blijven.

Autodidact heb ik mijn traject opgebouwd door experimenten, observatie en luisteren. De benadering is niet gericht op controle, maar op het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De gevormde vormen weerspiegelen het functioneren van herinnering: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden samenleven en zich regenereren.

Deze praktijk onderzoekt materie als levend archief. De sculpturen ontstaan als een verschoven aanwezigheid tussen ruin en hergeboorte, tussen blijvende aanwezigheid en transformatie, en geven aan materie weer een diep hedendaagse en menselijke dimensie.